“BAKIT KA UMIIYAK SA PUNTOD NG ANAK KO?! SINO KA BA AT BAKIT MO HINAHAWAKAN ANG LAPIDA NIYA?!”

Part 2
Nang makita ni Doña Esmeralda ang kumikinang na kwintas na may letrang “A” na may diyamante, nanigas ang kanyang mga paa. Agad niyang binawi ang kanyang tingin sa bata at dinaluhan ito.
“T-Teka! Huwag ninyong saktan ang bata!” sigaw ni Esmeralda sa mga guwardiya habang lumuhod siya sa semento, yakap-yakap ang maruming bata na nanginginig sa takot.
Nanginginig ang mga kamay ni Don Ricardo nang pulutin niya ang kwintas. Binuksan niya ang maliit na lagayan nito—at naroon pa rin ang letrang nakaukit ng kanyang sariling kamay para sa kanyang nag-iisang anak sampung taon na ang nakararaan.
“Saan mo nakuha ito? Nasaan si Angelica?!” tanong ni Ricardo, basag ang boses at napuno ng luha ang kanyang mga mata habang nakatingin sa bata.
Ang bata—na may pangalang Maya, pitong taong gulang—ay umiiyak habang itinuturo ang isang madilim na sulok sa labas ng sementeryo. Sa tulong ng mga guwardiya, pinuntahan nila ang isang sirang kubo kung saan nakatira ang isang matandang babae na umampon umano kay Maya.
Doon nabunyag ang nakagigimbal na katotohanan. Sampung taon na ang nakararaan, ang aksidente ay hindi aksidente kundi isang planadong pagkidnap ng kanilang pinagkakatiwalaang kasambahay na inggit na inggit sa kanilang pamilya. Ibinenta ang sanggol na si Angelica sa isang sindikato, ngunit nakuha ito ng matandang pulubi na nagpalaki rito nang may pagmamahal kahit sa kahirapan. Ang tanging naiwan sa bata noon ay ang mamahaling kwintas na ito na isinabit ng kanyang tunay na ina sa kanyang leeg bago siya nawala.