NAGPANGGAP NA BULAG ANG BILYONARYO AT INIWAN ANG ₱20 MILYONG KWINTAS UPANG SUBUKAN ANG KANYANG KATULONG—NGUNIT NANG MAKITA NIYANG SUOT ITO NG DALAGA HABANG UMIIYAK SA HARAP NG LUMANG LITRATO, NANIGAS SIYA SA MATINDING GULAT!

Ako si Alexander, dalawampu’t siyam (29) na taong gulang, ang CEO at nag-iisang tagapagmana ng Montenegro Empire. Anim na buwan na ang nakalipas, naaksidente ako sa isang car crash na naging dahilan ng pansamantala kong pagkabulag. Sa loob ng panahong iyon, naranasan ko ang pinakamasaklap na katotohanan: ang mga taong nakapaligid sa akin ay mga linta.

Isang buwan na ang nakararaan, palihim na bumalik ang aking paningin. Ngunit nagdesisyon akong panatilihin itong lihim. Nagpanggap akong bulag upang makita kung sino ang mga tunay na ahas sa aking mansyon. At hindi ako nagkamali. Nakita ko kung paano nakikipaglandian ang fiancée kong si Vanessa (26) sa sarili kong bodyguard sa mismong sala. Nakita ko kung paano unti-unting ninanakaw ng aking mga tiyuhin ang pondo ng kumpanya.

Ngunit sa gitna ng mga traydor, may isang taong nanatiling tapat—ang bago naming personal na katulong, si Maya, dalawampu’t tatlong (23) taong gulang.

Araw-araw, inaalagaan ako ni Maya nang may labis na pagmamahal at pag-iingat. Siya ang nagbabasa ng mga paborito kong libro para makatulog ako, nagpapahid ng gamot sa mga peklat ko, at nagtitiyagang ipaliwanag ang paligid ko kahit inakala niyang hindi ko ito nakikita. Mabait siya, tahimik, at laging nakayuko. Ngunit bilang isang negosyanteng punong-puno ng pagdududa, gusto kong malaman: Totoo ba ang kabaitan niya, o naghihintay lang siya ng pagkakataon para pagnakawan ako?

Ang Patibong

Isang gabi, naghanda ako ng isang patibong. Inilapag ko sa ibabaw ng aking nightstand ang Blue Empress—isang pambihirang kwintas na gawa sa purong asul na diyamante na nagkakahalaga ng Dalawampung Milyong Piso (₱20,000,000).

Ang kwintas na ito ay hindi lamang alahas; ito ay may napakalalim na kahulugan sa akin. Labinlimang taon na ang nakalipas, noong ako ay katorse anyos, nakidnap ako ng isang sindikato. Isang matapang na walong-taong gulang na batang babae ang tumulong sa akin upang makatakas mula sa nasusunog na warehouse. Bilang pasasalamat, isinuot ko sa kanya ang Blue Empress na pamana ng aking ina, at nangakong babalikan ko siya. Ngunit nawalay kami, at ang kwintas ay ninakaw ng kanyang malupit na tiyahin at ibinenta sa black market. Kamakailan lang ay nabili ko ito muli sa isang auction, umaasang magiging susi ito upang mahanap ko ang batang babaeng nagligtas sa buhay ko.

Humiga ako sa aking kama, pumikit, at nagkunwaring tulog nang pumasok si Maya sa aking kwarto upang maglinis.

Mula sa siwang ng aking mga mata, pinanood ko ang bawat galaw niya. Tahimik siyang nag-ayos ng aking mga kumot at kinuha ang mga basong pinaginuman ko. Nang lumingon siya, dumapo ang kanyang paningin sa kumikinang na kwintas sa ibabaw ng lamesa.

Kumabog ang dibdib ko. Kukunin ba niya? Ibinubulsa ba niya nang palihim?

PART 2

Nakapako ang paningin ko kay Maya mula sa siwang ng aking mga mata. Huminto siya sa pag-aayos ng kwarto. Dahan-dahan siyang lumapit sa nightstand kung saan nakalatag ang Blue Empress.

Nanginginig ang kanyang mga kamay habang iniabot niya ang kwintas. Akala ko sa sandaling iyon ay isasuot niya ito sa kanyang bulsa o tatakas sakay ng milyun-milyong kayamanan. Ngunit nagkamali ako.

Kinuha niya ang kwintas, niyakap ito nang mahigpit sa kanyang dibdib, at saka siya napaupo sa gilid ng sahig. At doon… nagsimula siyang humagulgol nang tahimik.

“Bakit hanggang ngayon… ikaw pa rin ang nasa isip ko?” bulong ni Maya habang nanginginig ang boses, basang-basa ng luha ang mga mata.

Mula sa kanyang bulsa, kinuha niya ang isang lumang litrato na medyo lukot na at kupas na ang kulay. Isang litrato noong mga bata pa kami—isang batang lalaking may sugat sa mukha at isang batang babaeng may gaseng buwan na peklat sa braso, masayang nakangiti habang hawak ang isang sirang kahon sa harap ng nasusunog na lumang warehouse.

Nanigas ako sa kinahihigaan ko. Parang binuhusan ng malamig na tubig ang buong katawan ko.

Ang kwintas na Blue Empress ay hindi lamang ibinigay ko sa batang nagligtas sa akin noon—iyon mismo ang kwintas na nawala sa kanya nang gabing iyon dahil pilit itong kinuha ng kanyang tiyahin bago kami tuluyang napaglayo ng tadhana. At ang mukha sa lumang litratong hawak ni Maya… siyang-siya. Siya ang batang babae na nagligtas sa buhay ko labinlimang taon na ang nakalipas!

Si Maya… ang nag-iisang babaeng hinahanap at pinapangarap ko sa loob ng mahabang panahon. At narito siya, nagtatrabaho bilang isang simpleng katulong sa sarili kong mansyon, habang ako ay nagpanggap na bulag at pinagduduhan ang kanyang kadalisayan.