Nagsisimula pa lang ito… Nasa comments na ang susunod na bahagi 
Kung hindi mo ito makita, i-tap ang “Tingnan ang lahat ng komento” 
“BAHAGI 3
Alas-nuwebe pa lang ng umaga…
Nag-ring ang telepono ni Marco habang nasa meeting siya.
Hindi niya agad sinagot.
Akala niya, isa lang iyong ordinaryong tawag.
Makalipas ang ilang segundo, sunod-sunod na namang tumunog ang cellphone niya.
Property Management.
Bangko.
Accounting.
Security Office.
Halos sabay-sabay.
Napilitan siyang lumabas ng conference room.
“Hello?”
“Good morning, Sir Marco.”
“Paumanhin po, pero ayon sa utos ng registered owner ng Unit 18, epektibo na ngayong umaga ang pagpapalit ng lahat ng door locks, gate access, at security codes.”
“Nakapangalan lang po kay Ms. Clara Mendoza ang property.”
“Kaya simula ngayon, wala na po kayong access.”
Natigilan si Marco.
“Anong sinasabi mo?”
“Asawa ako ng may-ari!”
Magalang na sumagot ang empleyado.
“Pasensya na po, Sir.”
“Legal owner lang po ang puwedeng magbigay ng authorization.”
Hindi pa man niya natatapos ang tawag…
May isa na namang pumasok.
Mula sa bangko.
“Sir Marco?”
“Ipinapaalam lang po namin na naka-freeze na ang supplementary credit card na ginagamit ninyo.”
“Kasama rin po ang cards nina Mrs. Rosario Reyes at Ms. Angela Reyes.”
Parang binuhusan ng malamig na tubig si Marco.
“Hindi puwede ‘yan!”
“Ako ang gumagamit ng card na ‘yan!”
“Supplementary card lang po iyon, Sir.”
“May karapatan pong ipa-cancel anumang oras ang principal cardholder.”
Napatulala siya.
Hindi niya namalayang nanginginig na pala ang kamay niya.
Makalipas ang ilang minuto…
Tumawag naman ang kanyang ina.
Galit na galit.
“Marco!”
“Anong nangyayari?”
“Pinahiya ako sa supermarket!”
“Na-decline ang card ko!”
“Akala tuloy ng mga tao wala akong pambayad!”
Kasunod noon ang iyak ng kapatid niyang si Angela.
“Kuya!”
“Hindi gumana card ko sa gas station!”
“Wala na akong perang pang-uwi!”
Napahawak si Marco sa noo.
Hindi pa siya nakakahinga…
May pumasok na email.
Subject: NOTICE OF LEGAL REPRESENTATION
Mula sa law office ni Atty. Gabriel Santos.
Binuksan niya agad.
Isa-isa niyang binasa ang laman.
Humihingi si Clara ng legal separation.
May kalakip na protection order.
At may babala…
Na anumang pagtatangkang lumapit o manggulo ay maaari nang maging hiwalay na kaso.
Kasama rin ang listahan ng mga ari-arian.
Townhouse.
SUV.
Investment accounts.
Business shares.
Lahat…
Nakapangalan kay Clara.
Unti-unting namutla si Marco.
Sa unang pagkakataon sa loob ng tatlong taon…
Napagtanto niyang halos wala pala siyang pag-aari.
Lahat ng ipinagyayabang niya…
Hindi kanya.
Halos hindi na niya tinapos ang trabaho.
Diretso siyang umuwi.
Kasunod ang kanyang ina.
Pagdating nila sa subdivision…
May dalawang security guard na agad ang lumapit.
“Good afternoon, Sir.”
“Paumanhin po.”
“Wala na po kayong access card.”
“Pero dito ako nakatira!”
Sigaw ni Rosario.
“Ako ang may-ari ng bahay na ‘yan!”
Tahimik na ipinakita ng guard ang dokumento.
“Ma’am, ayon po sa titulo, si Ms. Clara Mendoza lamang ang registered owner.”
Hindi makapaniwala si Rosario.
“Ano?!”
“Imposible!”
Napaatras siya.
Habang si Marco naman ay paulit-ulit na pumipindot sa door lock.
Walang nangyayari.
Pinalitan na ang password.
Sinubukan niya ang fingerprint.
Access denied.
Sinipa niya ang gate sa sobrang galit.
“CLARA!”
“Buksan mo ang pinto!”
Tahimik ang buong bahay.
Walang sumagot.
Maya-maya…
May isang truck ang dumating.
Kasunod ang movers.
Lumapit ang supervisor.
“Sir Marco?”
“Pakiku-confirm lang po.”
“Kayo po ba ang may-ari nitong mga personal na gamit?”
Tinuro nito ang ilang kahon.
Mga damit ni Marco.
Sapatos.
Golf clubs.
Gaming console.
At dalawang maleta.
“Iniutos po ni Ma’am Clara na ilabas ang lahat ng personal ninyong gamit.”
“Naipon na po sa garahe.”
Parang binagsakan ng langit si Marco.
Tumawag siya kay Clara.
The number you dialed cannot be reached.
Tinawagan niya ulit.
Blocked.
Messenger.
Blocked.
WhatsApp.
Blocked.
Lahat ng social media.
Wala na.
Parang naglaho si Clara.
Sa sobrang desperasyon…
Lumuhod siya sa harap ng bahay.
Hindi niya alintana ang mga kapitbahay na nagsisimula nang manood.
“Clara…”
“Please…”
“Mag-usap tayo.”
“Wala akong ibig sabihin…”
Tahimik lang ang paligid.
Hanggang sa may isang sasakyan ang huminto sa tapat nila.
Bumaba si Atty. Gabriel.
May hawak siyang isang makapal na envelope.
Lumapit siya kay Marco.
“Sir.”
“Ipinabibigay ito ni Ms. Clara.”
Kinuha ni Marco ang sobre.
Nanginginig ang kamay niya.
Pagbukas niya…
Bumungad ang mga litrato ng pasa sa mukha ni Clara.
Kasunod ang screenshots ng CCTV.
At ang video transcript.
Naroon ang bawat salita.
Ang utos ng kanyang ina.
Ang dalawang sampal.
At ang mukha niyang naghihintay ng papuri matapos saktan ang sariling asawa.
Kasama rin ang isang handwritten note.
“Marco, dalawang beses mo akong sinampal para mapangiti ang nanay mo. Ngayon, habang buhay mong alalahanin na sa dalawang sampal na iyon… nawala ang asawa mong pinakamamahal ka noon. Huwag mo na akong hanapin. Sa susunod na magkita tayo, sa korte na.”
Pagkabasa niya…
Biglang nanghina ang mga tuhod niya.
Unti-unti siyang lumuhod sa gitna ng driveway.
Mahigpit niyang niyakap ang sobre.
At doon lamang siya umiyak.
Hindi dahil nawala ang asawa niya.
Kundi dahil ngayon lang niya naunawaan…
Na kasabay ng pagkawala ni Clara…
Nawala rin ang lahat ng komportableng buhay na matagal niyang inakalang karapatan niya.
Ngunit ang hindi pa alam ni Marco…
Ang dalawang sampal na iyon ay simula pa lamang.
Dahil kinabukasan ng umaga…
May darating na dalawang pulis sa opisina niya.
At ang dala nila…
Ay hindi simpleng paanyaya.
Kundi isang warrant na tuluyang sisira sa pangalan niyang pinaghirapan niyang buuin sa loob ng maraming taon.
WAKAS NG BAHAGI 3
Salamat sa inyong pagtutok at pagbabasa hanggang sa dulo ng kwento 🙏 Iwan ninyo sa comments ang inyong saloobin, reaksyon, o mungkahi. Malaking tulong iyon para mas mapaganda pa namin ang mga susunod na kwento. Huwag ding kalimutang i-follow ang page para hindi kayo mahuli sa mga bagong kwento araw-araw 📖✨