Kinuha Nila ang Aking Cellphone Sabay Bato at Basag Nito, At Nag-upa Pa ng mga Lalaki Para Bugbugin Ako sa Gitna ng Kalsada Upang Hindi Ko Magambala ang Kanilang Pakikipag-ugnayan at Engagement Party sa Bagong Babae—Pero sa Gabing Iyon, Pumasok Ako sa Kanilang Handaan Bilang May-ari ng 90% Shares na Humahawak sa Buong Buhay Nila
Bahagi 1: Ang Dugo sa Kalsada at ang Nawasak na Telepono
“Pakiusap, Derrick! Huwag mong gawin ito sa akin! Apat na taon tayong magkasama, bakit mo ako itatapon nang ganito?!” hikbi ko habang sinusubukang abutin ang laylayan ng kanyang tuxedo sa gilid ng madilim na kalsada.
“Bitawan mo ako, Elena! Tapos na ang maliligayang araw mo sa tabi ko!” marahas na hinablot ng aking asawa na si Derrick ang cellphone mula sa aking kamay. Bago ko pa man magamit ang telepono para tumawag ng saklolo, buong lakas niya itong ibinato sa semento.
CRASH!
Nabasag at tuluyang nawasak ang aking cellphone sa dilim. Kasunod nito, lumapit ang aking biyenan na si Luisa kasama ang tatlong matatangkad na lalaking may hawak na pamalo. “Derrick, sumakay ka na sa kotse. Baka mahuli tayo sa engagement party mo kay Sabrina. Hayaan mo na ang mga tauhan natin ang mag-asikaso sa babaeng ‘yan,” malamig na utos ng matanda.
Sumakay si Derrick sa kanyang mamahaling sasakyan nang hindi man lang lumingon. Pagkaalis ng kotse, marahas akong pinalibutan ng tatlong lalaking inupahan nila. Pinalo at binugbog nila ako sa gitna ng kalsada sa ilalim ng ulan. Masakit ang aking buong katawan, dumaloy ang dugo mula sa aking noo, at napasalampak ako sa maputik na semento mag-isa.
“Babala ito sa’yo mula kay Sir Derrick at Ma’am Sabrina. Huwag na huwag kang magpapakita sa hotel ngayong gabi kung gusto mo pang mabuhay,” banta ng isa sa mga kriminal bago sila tumakbo palayo.
Nakatitig ako sa kawalan habang umiiyak sa matinding pighati. Tiniis ko ang apat na taon ng pagiging isang mabait at masunuring maybahay na nagtatrabaho na parang katulong sa pamilyang Santos. Akala ni Derrick, ako ay isang ulilang babae na walang pera at walang koneksyon. Upang malaya siyang makipag-engagement at makasal kay Sabrina na anak ng isang dambuhalang supplier ng bakal, nag-upa sila ng mga kriminal upang saktan at bugbugin ako para tiyaking hindi ko magagambala ang kanilang marangyang gabi.
Ngunit ang aking mga luha ay biglang natuyo at napalitan ng isang nagliliyab na poot.
Hindi alam ng pamilyang Santos… ako si Elena Valderama-Montecarlo, ang nag-iisang tagapagmana ng Montecarlo Investment & Equity Group—ang dambuhalang konglomerat na lihim na nagmamay-ari ng 90% shares ng kumpanya ng pamilya ni Sabrina at ng mismong negosyo ni Derrick. Nagpanggap akong simple dahil sa paghahanap ng tunay na pag-ibig, ngunit ngayong gabi, ang aking pagpapakumbaba ay opisyal nang natapos.
Gumapang ako patungo sa isang pampublikong telepono o gamit ang smartwatch na itinago ko. Tinawagan ko ang aking Executive Assistant at ang aking personal tactical security team. “Ihanda ang aking pinakamagandang gintong terno. At dalhin ang buong legal at stock management team ng Montecarlo Group sa hotel. Babawiin ko ang lahat ng ibinigay ko sa kanila.”
Bahagi 2: Ang Marangyang Engagement Party
Sa loob ng isang sikat at marangyang limang-bituing hotel ballroom sa lungsod, punong-puno ng mga dekorasyong bulaklak, pulang carpet, at naglalakihang kristal na chandeliers ang paligid. Naroon ang lahat ng mga matataas na tao sa lipunan, mga negosyante, at mga mamamahayag upang ipagdiwang ang engagement nina Derrick at Sabrina.
Naka-suot ng mamahaling pulang gown si Sabrina, habang si Derrick naman ay mayabang na nakikipag-usap sa mga investors ng kumpanya. Ang aking biyenan na si Luisa ay tawa nang tawa habang ipinagmamalaki ang kanyang bagong bilyunaryong manugang.
“Derrick, kapag natapos ang gabi na ito, ang kumpanya natin ang hahawak sa buong industriya ng bakal dahil sa suporta ng Montecarlo Group,” masayang sabi ni Sabrina.
“Siyempre, Bae. Matapos kong palayasin at ipabugbog ang walang kwenta kong asawa sa kalsada, wala nang sinumang makakaharang sa yaman natin,” nakangiting sagot ni Derrick nang may matinding pagmamataas.
Ngunit sa gitna ng kanilang kasiyahan, biglang namatay ang lahat ng mga ilaw sa ballroom. Ang dambuhalang pinto ng bulwagan ay marahas na winasak mula sa labas ng higit sa tatlumpung elite bodyguards na naka-tactical gear ng pamilya Montecarlo.
Natataranta at galit na tumayo si Derrick. “Anong kabaliwan ito?! Private party ito! Sino ang nagbigay sa inyo ng karapatang pumasok dito?!”
Bahagi 3: Ang Pagpasok ng Tunay na May-ari ng Buhay Nila
Mula sa gitna ng mga armadong gwardya, naglakad ang bise-presidente ng bansa, ang Chief of Police, at ang buong Board of Directors ng bumpanya. At sa gitna nila, naglakad ako.
Naka-suot ako ng isang napakagandang gintong designer business suit, suot ang gintong korona at ang bilyun-biyong halaga ng mga dyamante ng pamilya Montecarlo. Wala na ang bakas ng putik o dugo; maayos ang aking buhok at ang aking bawat hakbang ay puno ng ganap na kapangyarihan, awtoridad, at walang katapat na karangyaan ng isang tunay na reyna.
Nanlaki ang mga mata ni Derrick. Ang baso ng champagne sa kanyang kamay ay nalaglag at nabasag sa semento. Ang aking biyenan na si Luisa ay tuluyan nang nawalan ng hininga sa matinding gulat at napasandal sa pader.
“E-Elena?! Paano ka nakapasok dito?! At saan mo nakuha ang mga dyamanteng iyan?!” sigaw ni Derrick habang galit at natatarantang lumalapit sa akin. “Mga gwardya! Palayasin ninyo ang baliw na babaeng ito! Isang pulubing katulong ang asawa ko!”
Ngunit bago pa man makalapit ang mga hotel guards, mabilis silang hinarang at pinadapa sa semento ng aking mga personal bodyguards. Kasunod nito, ang lahat ng mga opisyal at mga bilyunaryo sa loob ng ballroom ay sabay-sabay na tumayo, nag-latag ng pulang carpet, at yumuko nang mababa sa harap ko bilang paggalang.
“Magandang gabi, Your Highness, Chairman Elena Valderama-Montecarlo. Handa na po ang buong board at ang mga legal team,” malakas at magalang na pahayag ng buong international board sa pamamagitan ng mikropono.
Parang binagsakan ng dambuhalang langit ang buong pamilya Santos at ang pamilya ni Sabrina.
“M-Montecarlo?! Ang asawa mong ipinabugbog mo sa kalsada… ay ang nag-iisang tagapagmana ng pinakamayamang pamilya sa bansa?!” sigaw ni Sabrina habang nakatitig kay Derrick nang may matinding galit at katakutan.
Bahagi 4: Ang Pagbagsak sa Putikan ng mga Taksil
Lumakad ako patungo sa gitna ng entablado, kinuha ko ang mikropono, at tinitigan sila mula sa itaas nang may matinding lamig at pangmamaliit.
“Derrick, kinuha mo ang aking cellphone sabay bato at basag nito, at nag-upa ka pa ng mga lalaki para bugbugin ako sa gitna ng kalsada upang hindi ko magambala ang engagement party mo ngayong gabi,” malamig kong boses ang umalingawngaw sa buong ballroom na naging sanhi ng matinding katahimikan ng daan-daang bisita. “Ngunit dahil sa labis mong kataksilan at katangahan, hindi mo nalaman na ang kumpanyang ipinagmamalaki mo at ang negosyo ng pamilya ng bago mong kasintahan ay binuo gamit ang pera ng aking pamilya. Pumasok ako sa handaan ninyo ngayong gabi sa katauhan ng nag-iisang may-ari ng 90% ng mga shares na humahawak sa hininga, tadhana, at buong buhay ninyo.”
Inilabas ng aking personal na abogado ang mga dokumento ng pagkansela ng shares at warrant of arrest sa mga pulis.
“Mr. Derrick Santos at Ms. Sabrina Valdez,” malakas na pahayag ng aking abogado. “Sa ilalim ng direktang utos ng ating Chairman, Lady Elena, ang lahat ng kontrata, stocks, at pondo ng inyong mga kumpanya ay opisyal nang Cancelled at Foreclosed ngayong gabi. Kayo ay walang natitirang ari-arian kundi ang utang. Kasabay nito, ang mga ahente ng pulisya ay narito na upang arestuhin ka kasama ang iyong ina dahil sa kasong Attempted Murder, Domestic Abuse, at Grand Corporate Fraud matapos naming mahuli ang mga lalaking inupahan ninyo.”
BAM!
Dahil sa matinding takot, kahihiyan, at sa pagkaunawa na sila ay tuluyan nang bumagsak at naging pulubi sa isang segundo, ang mga tuhod ni Derrick ay tuluyan nang nawalan ng lakas at mabilis siyang napabagsak at napasalampak sa sahig sa harap ng aking mga sapatos habang umiiyak nang malakas.
“Elena… Bae… patawarin mo ako! Nagkamali ako!” hagulgol ni Derrick sa matinding pagsisisi habang gumagapang sa marangyang carpet upang humalik sa aking sapatos. “Si Sabrina ang may gustong magpakasal ako sa kanya, tinakot niya ako! Mahal kita, Elena! Pakiusap, huwag mo akong ipakulong!”
Lumuhod din si Sabrina at ang aking biyenan na si Luisa sa tabi niya sa semento, humahagulgol, nanginginig sa takot, at nagmakaawa nang luhaan habang pinupusasan sila ng mga awtoridad sa harap ng lahat ng mga nagkikislapang camera ng media na nag-broadcast ng kanilang kabuuang kahihiyan sa buong bansa.
Tinitigan ko sila nang walang kahit isang patak ng awa. “Nang ipasuntok at ipabugbog mo ako sa dilim at basagin mo ang telepono ko, Derrick, doon mo rin tuluyang winasak ang huling pagkakataon mo na mabuhay nang malaya. Doon kayo sa loob ng madilim na selda mag-usap tungkol sa inyong mga shares.”
Umalis ako sa ballroom nang may taas-noo, pinaliligiran ng aking mga personal bodyguards. Sumakay ako sa aking marangyang sasakyan nang may ganap na kapayapaan at lakas sa aking puso. Ang mga gabi ng luha, sakit, at pagtitiis ay tuluyan nang natapos, at ngayon, bilang tunay na reyna ng aking sariling imperyo, ako ay malaya, ligtas, at handang mamuhay nang may ganap na kalayaan at kaligayahan.