Kinasabwat ng Asawa Ko ang Kanyang Kabit Para Lihim na Sunugin ang Aming Bahay Upang Sadyang Patayin Ako at ang Sanggol sa Aking Sinapupunan Para Makuha ang Pera sa Seguro at Iabili ng Marangyang Kotse—Pero ang Aking Paghihiganti ay Nagsimula Nang Muli Akong Bumangon Mula sa Kamatayan Bilang Anak na Babae ng Isang Bilyunaryo sa Real Estate
Bahagi 1: Ang Apoy ng Kataksilan
“Tulong! Derrick, pakiusap, buksan mo ang pinto! Narito ako sa loob ng kwarto, hindi ako makalabas dahil sa makapal na usok!” sigaw ko habang hinahampas ang nakakandado at mainit na kahoy na pinto ng aming silid.
Gabi ng katakutan. Ang buong bahay namin ay mabilis na nilalamon ng dambuhalang apoy. Hawak ko ang aking tiyan na pitong buwang buntis habang umuubo dahil sa nakalalasong usok. Mula sa labas ng bintana, sa ilalim ng liwanag ng apoy, nakita ko ang aking asawa na si Derrick at ang kanyang sekretarya at kabit na si Sabrina.
“Derrick… pakiusap… ang anak natin sa sinapupunan ko…” pagmamakaawa ko habang nakadungaw sa bintana ng ikalawang palapag.
“Huwag mo na kaming sisihin, Elena!” malamig at walang emosyong sigaw ni Derrick habang hawak ang kamay ni Sabrina. “Sa oras na mawala ka, makukuha ko ang sampung milyong pisong insurance policy mo. Ang perang iyon ang gagamitin ko para ibili ng bagong sports car si Sabrina at para sa kasal namin!”
“Mamatay ka na, Elena! Isang ulilang tulad mo ay walang karapatang tamasahin ang yaman ni Derrick!” tawa ni Sabrina nang may matinding kalupitan habang sumasakay sila sa kanilang lumang kotse at mabilis na lumisan, iniwan akong mag-isa sa gitna ng nagliliyab na impyerno.
Bumagsak ako sa sahig, nawalan ng malay habang ang huling narinig ko ay ang tunog ng pagguho ng kisame. Akala nina Derrick at Sabrina ay tuluyan na akong naging abo kasama ang aking hindi naisilang na sanggol.
Ngunit ang hindi alam ng mga mamamatay-taong iyon… ako si Elena Valderama-Montecarlo, ang nag-iisang anak at tagapagmana ng pamilya Montecarlo—ang pinakamayamang bilyunaryo na nagmamay-ari ng mga lupain at real estate empire sa buong Asya. Nagpanggap akong isang simpleng babae upang takasan ang marangyang buhay, ngunit sa gabing iyon, matapos akong iligtas ng aking mga personal na bodyguard na palihim na nagbabantay sa akin, dinala ako sa isang pribadong ospital sa ibang bansa. Ligtas na isinilang ang aking anak na babae, si Sophia, sa tulong ng mga pinakamagagaling na doktor, ngunit kinailangan ko ng dalawang taon ng plastik na operasyon at physical therapy upang magpagaling mula sa mga paso.
Muli akong bumangon mula sa kamatayan. At sa araw ng aking pagbabalik, titiyakin kong ang apoy na ginamit nila upang sunugin ako ang siyang mismong lalamon sa kanila.
Bahagi 2: Ang Pagpapakita ng Bagong Sports Car
Dalawang taon ang mabilis na lumipas. Si Derrick at si Sabrina ay kasal na ngayon at namumuhay sa karangyaan gamit ang perang nakuha nila mula sa insurance at sa mga proyektong ninakaw nila. Ngayong hapon, nagdaos sila ng isang marangyang pagtitipon sa harap ng kanilang bagong mansyon upang ipagmalaki ang bagong luxury sports car na binili ni Derrick para kay Sabrina.
“Tingnan ninyo, mga kaibigan. Ang sasakyang ito ay nagkakahalaga ng labinlimang milyong piso. Limitado lamang ang gawa nito sa buong mundo!” mayabang na pahayag ni Derrick sa mga bisita habang hawak ang susi ng isang makintab na pulang sports car.
“Salamat, Hubby. Ang sarap talagang mabuhay nang walang sagabal,” tawa ni Sabrina habang humahalik sa pisngi ni Derrick.
Ngunit sa gitna ng kanilang pagmamayabang, isang malakas na ugong ng makina ang narinig mula sa labas ng gate. Isang dambuhalang convoy ng higit sa dalawampung itim na Rolls-Royce at Maybach luxury cars ang dahan-dahang pumasok at pumarada sa loob ng kanilang malawak na bakuran, pinaliligiran ang bagong sports car nina Sabrina.
Daan-daang mga personal na gwardya na naka-suit ang bumaba at mabilis na nag-latag ng pulang carpet mula sa pinakagitnang sasakyan patungo sa harap nina Derrick.
Natataranta at galit na lumapit si Derrick. “Anong karapatan ninyong pumasok sa mansyon ko nang walang paalam?! Sino ang nagmamay-ari ng mga sasakyang ito?!”
Bahagi 3: Ang Pagbabalik ng Tagapaghiganti
Bumukas ang pinto ng marangyang Maybach. Isang babaeng naka-suot ng isang napakagandang pulang designer business terno ang dahan-dahang bumaba, suot ang gintong korona at ang bilyun-biyong halaga ng mga dyamante ng pamilya Montecarlo. Karga niya ang isang malusog at napakagandang dalawang taong gulang na batang babae na naka-suot na rin ng damit-prinsesa—si Sophia.
Ako iyon. Humarap ako sa kanila at dahan-dahang tinanggal ang aking salamin sa mata.
Nanlaki ang mga mata ni Derrick. Si Sabrina ay tuluyan nang nawalan ng hininga at napabitaw sa susi ng kanyang bagong kotse, na nalaglag sa putikan. Ang kanilang mga mukha ay naging kasing-puti ng papel sa matinding takot at gulat, na parang nakakita ng isang multo na bumangon mula sa libingan.
“E-Elena?! Buhay ka?! Paano ka nabuhay mula sa sunog na iyon?!” nauutal at nanginginig na sigaw ni Derrick habang ang kanyang buong katawan ay nawalan ng lakas.
“At ang anak mo… buhay?!” sigaw ni Sabrina habang napasapo sa kanyang mukha sa matinding takot.
Mabilis na lumapit ang Pangulo ng Real Estate Association at ang buong Board of Directors ng Montecarlo Group sa akin, sabay-sabay silang yumuko nang mababa sa harap ko bilang paggalang. “Magandang hapon, Your Highness, Chairman Elena Valderama-Montecarlo. Handa na po ang buong legal team.”
Parang binagsakan ng dambuhalang langit si Derrick at si Sabrina. Ang bilyunaryong kumpanya na nagmamay-ari ng lupang kinatitirikan ng kanilang mansyon ay pagmamay-ari ng pamilya Montecarlo.
Bahagi 4: Ang Pagwawasak sa mga Mamamatay-Tao
Tinitigan ko sila mula sa itaas nang may matinding lamig, poot, at pangmamaliit.
“Derrick, dalawang taon na ang nakalipas, kinasabwat mo ang kabit mong si Sabrina upang lihim na sunugin ang aming bahay para sadyang patayin ako at ang sanggol sa aking sinapupunan para lang sa seguro at sports car na ito,” malamig kong boses ang umalingawngaw sa buong bakuran na naging sanhi ng paghinto ng puso ng lahat ng mga bisita. “Ngunit dahil sa labis ninyong kataksilan at katangahan, hindi ninyo nalaman na ang apoy na ginamit ninyo ay hindi nakapatay sa akin. Bumangon ako mula sa kamatayan bilang anak na babae ng pinakamayamang bilyunaryo sa real estate, at ngayong hapon, ang bawat sentimong ginamit ninyo ay sisingilin ko na.”
Inabot ng aking personal na abogado ang mga opisyal na kautusan mula sa korte sa mga ahente ng NBI at pulisya na pumasok sa bakuran.
“Mr. Derrick Santos at Ms. Sabrina Valdez,” malakas na pahayag ng aking abogado. “Sa ilalim ng direktang utos ng ating Chairman, Lady Elena, ang mansyong ito at ang kumpanya ninyo ay opisyal nang Seized at Foreclosed dahil sa pagnanakaw ng pondo at pag-falsify ng insurance documents. Kasabay nito, kayo ay arestado sa kasong Frustrated Parricide, Arson (Pagpapasunog ng Bahay), at Attempted Murder nang walang karapatang mag-piyansa.”
BAM!
Mabilis na bumagsak si Derrick sa kanyang mga tuhod sa semento sa harap ng aking mga sapatos, umiiyak, namumutla, at nagmakaawa nang luhaan habang gumagapang sa putikan. “Elena… aking asawa! Patawarin mo ako! Nagkamali ako! Si Sabrina ang nag-plano na sunugin ang bahay natin! Pakiusap, huwag mo akong ipakulong, mahal kita, isipin mo ang anak natin na si Sophia!”
Lumuhod din si Sabrina sa tabi niya, nanginginig ang buong katawan, humahagulgol, at nagmakaawa sa matinding takot habang ang mga dyamante at alahas niya ay nagsimulang kunin ng mga awtoridad bilang ebidensya ng krimen.
Tinitigan ko sila nang walang kahit isang patak ng awa. “Nang ikandado mo ang pinto ng kwarto ko sa gitna ng apoy, Derrick, doon mo rin permanenteng ikinandado ang sarili mo sa loob ng rehas ng bilangguan habambuhay. Ang bagong sports car mo ay gagamitin ng mga awtoridad upang dalhin ka sa kulungan.”
Kinaladkat sila ng mga pulis palabas ng mansyon habang umiiyak at nagmamakaawa sa harap ng lahat ng media at mga nagkikislapang camera na nag-broadcast ng kanilang kabuuang kahihiyan sa buong bansa.
Binuhat ko si Sophia at sumakay kami sa loob ng marangyang Maybach nang may taas-noo. Habang pinapanood namin ang mansyon na selyuhan at ang mga taksil na dalhin sa hustisya, alam ko sa sarili ko na ang mga gabi ng takot at apoy ay tuluyan nang natapos. Ngayon, bilang tunay na reyna ng aking buhay, ako at ang aking anak ay malaya, ligtas, at handang mamuhay nang may ganap na kalayaan, kapayapaan, at kapangyarihan.