Lihim Siyang Nagpakasal sa Bagong Babae sa Isang Engrandeng Kasalan, Sabay Upas ng mga Lalaki para Saktan at Bugbugin Ako Upang Hindi Ko Sila Magambala—Pero sa Gabing Iyon, Pumasok Ako sa Kanilang Kasalan Bilang Chairman ng Board na Hawak ang Tadhana at Kabuhayan ng Kanilang Pamilya
Bahagi 1: Ang Duguan at Masakit na Kataksilan
Nakahiga ako sa madilim at malamig na eskinita, habang ang ulan ay humahalo sa dugong umaagos mula sa aking noo. Masakit ang aking buong katawan matapos akong pagbuntutan ng galit at bugbugin ng tatlong hindi kilalang lalaki.
Bago sila tumakbo palayo, inihagis ng isa sa kanila ang isang pirasong papel sa mukha ko. “Babala ito sa’yo mula kay Sir Derrick at Ma’am Sabrina. Huwag na huwag kang magpapakita sa hotel ngayong gabi kung gusto mo pang mabuhay,” malamig na sabi ng lalaki.
Binuksan ko ang basang papel gamit ang nanginginig kong mga kamay. Isang marangyang imbitasyon sa kasal. Kasal ng aking asawa na si Derrick at ng kanyang bagong mayamang kasintahan na si Sabrina.
Limang taon kaming kasal ni Derrick. Araw-araw akong nagtiis sa loob ng kanilang bahay, nagtatrabaho na parang katulong habang ang aking biyenan ay walang tigil sa pagtawag sa aking “pulubi” at “walang kwenta.” Akala ni Derrick ay isa lamang akong ulilang babae na walang pamilya at walang pera. Upang malaya siyang makasal kay Sabrina na anak ng isang malaking contractor, lihim siyang nag-file ng pekeng diborsyo nang hindi ko alam, at nag-upa pa ng mga kriminal upang saktan at bugbugin ako para tiyaking hindi ko magagambala ang kanilang engrandeng kasalan ngayong gabi.
Nakatitig ako sa marangyang imbitasyon habang umiiyak, ngunit ang aking mga luha ng pighati ay biglang natuyo. Napalitan ito ng isang napakatigas at napakalamig na poot.
Hindi alam ng pamilyang Santos… ako si Elena Valderama-Montecarlo, ang nag-iisang tagapagmana ng Montecarlo Group of Companies—ang dambuhalang konglomerat kung saan ang kumpanya ng pamilya ni Sabrina at ang trabaho ni Derrick ay nakadepende lamang para sa kanilang mga proyekto. Limang taon na ang nakalipas, lumayas ako sa aming pamilya dahil sa pagpili kay Derrick, ngunit ngayong gabi, ang aking pagpapakumbaba ay opisyal nang nagwakas.
Kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang aking personal assistant na matagal nang naghihintay sa akin sa lungsod. “Ihanda ang aking pinakamagandang pulang gown. At sabihin mo sa buong board ng Montecarlo Group, ihanda ang lahat ng mga dokumento ng pagkansela ng kontrata. Pupunta ako sa kasal ng asawa ko.”
Bahagi 2: Ang Engrandeng Kasalan ng mga Taksil
Sa loob ng isang sikat at marangyang limang-bituing hotel ballroom sa Taguig, punong-puno ng mga dekorasyong bulaklak at naglalakihang chandeliers ang paligid. Naroon ang lahat ng mga kilalang tao sa lipunan, mga negosyante, at mga investors para ipagdiwang ang kasal nina Derrick at Sabrina.
Naka-suot ng mamahaling puting gown si Sabrina, habang si Derrick naman ay mayabang na naka-suot ng tuxedo habang nakikipag-usap sa mga bisita. Ang aking biyenan na si Luisa ay may suot na mamahaling alahas, tawa nang tawa habang ipinagmamalaki ang kanyang bagong mayaman at sopistikadong manugang.
“Derrick, balita ko ay darating daw ang kinatawan ng Montecarlo Group ngayong gabi para pirmahan ang ating bagong bilyong pisong proyekto?” masayang tanong ni Sabrina.
“Oo, Bae,” nakangiting sagot ni Derrick nang may pagmamataas. “Naka-usap ko na ang kanilang secretary. Ang proyektong ito ang mag-aakyat sa pamilya natin sa pinakamataas na antas ng yaman.”
Biglang namatay ang lahat ng mga ilaw sa ballroom, maliban sa isang spotlight na nakatutok sa grand entrance ng bulwagan. Bumukas ang malalaking pinto nang marahas.
Bahagi 3: Ang Pagpasok ng Chairman
Pumasok ang isang pangkat ng higit sa dalawampung armadong security personnel na naka-tactical suit upang hinarangan ang paligid. At sa gitna nila, naglakad ang isang babaeng naka-suot ng isang napakagandang pulang haute couture evening gown, suot ang korona at ang bilyun-biyong halaga ng mga dyamante ng pamilya Montecarlo.
Ako iyon. Wala na ang bakas ng dugo sa aking mukha; maayos ang aking buhok at ang aking bawat hakbang ay puno ng ganap na kapangyarihan, awtoridad, at karangyaan.
Nanlaki ang mga mata ni Derrick. Ang baso ng champagne sa kanyang kamay ay nalaglag at nabasag sa semento. Ang aking biyenan ay tuluyan nang nawalan ng hininga sa matinding gulat.
“E-Elena?! Paano ka nakapasok dito?! At saan mo nakuha ang mga dyamanteng iyan?!” sigaw ni Derrick habang galit at natatarantang lumalapit sa akin. “Mga gwardya! Palayasin ninyo ang babaeng ito! Isang baliw na pulubi ang asawa ko!”
Ngunit bago pa man makalapit ang mga hotel guards, mabilis silang hinarang at tinutukan ng armas ng aking mga personal bodyguards. Kasunod nito, ang kasalukuyang Presidente ng Montecarlo Group at ang buong Board of Directors ay sabay-sabay na lumapit sa akin, nag-latag ng pulang carpet, at yumuko nang mababa sa harap ko bilang paggalang.
“Magandang gabi, Chairman Elena Valderama-Montecarlo. Handa na po ang buong board at ang mga legal team,” malakas at magalang na pahayag ng Presidente sa pamamagitan ng mikropono na umalingawngaw sa buong ballroom.
Parang binagsakan ng dambuhalang langit ang buong katawan ni Derrick, ng kanyang ina, at ni Sabrina.
“M-Montecarlo?! Ang pulubing asawa mo… ay ang nag-iisang tagapagmana at Chairman ng Montecarlo Group?!” sigaw ni Sabrina habang nakatitig kay Derrick nang may matinding galit at takot.
Bahagi 4: Ang Pagtatapos ng Tadhana ng Pamilya Santos
Lumakad ako patungo sa gitna ng entablado, kinuha ko ang mikropono, at tinitigan sila mula sa itaas nang may matinding lamig at pangmamaliit.
“Derrick, lihim kang nagpakasal sa bagong babae ngayon gabi, at nag-upa ka pa ng mga lalaki para saktan at bugbugin ako sa eskinita upang hindi ko magambala ang kasal mo,” malamig kong sinabi na naging sanhi ng matinding katahimikan at bulung-bulungan ng daan-daang bisita. “Ngunit dahil sa labis mong kataksilan at katangahan, hindi mo nalaman na ang kumpanyang pinagmamalaki mo at ang proyektong inaasahan ninyong magpapasalba sa inyo ay nasa ilalim ng aking kamay bilang Chairman ng board na humahawak sa tadhana ng pamilya mo.”
Inilabas ng aking personal na abogado ang mga dokumento ng foreclosure at warrant of arrest.
“Mr. Derrick Santos,” malakas na pahayag ng aking abogado. “Sa ilalim ng direktang utos ng ating Chairman, ang lahat ng kontrata, proyekto, at pondo ng kumpanya ninyo ay opisyal nang Cancelled at Seized ngayong gabi. Kasabay nito, ang mga ahente ng pulisya at NBI ay narito na upang arestuhin ka kasama ang iyong ina dahil sa kasong Attempted Homicide, Domestic Violence, at Fraud matapos naming mahuli ang mga lalaking inupahan ninyo upang saktan si Lady Elena.”
Pumasok ang mga awtoridad sa loob ng marangyang ballroom. Biglang bumagsak si Derrick sa kanyang mga tuhod sa harap ng entablado, umiiyak, namumutla, at nagmakaawa nang luhaan habang gumagapang sa semento upang humalik sa aking sapatos.
“Elena… Bae… patawarin mo ako! Nagkamali ako! Si Sabrina ang may gustong magpakasal ako sa kanya, tinakot niya ako!” hagulgol ni Derrick sa matinding pagsisisi at takot. “Mahal kita, Elena! Pakiusap, huwag mo akong ipakulong!”
Lumuhod din ang aking biyenan na si Luisa at si Sabrina sa semento, umiiyak at nagmakaawa habang ang mga dyamante at alahas nila ay nagsimulang kunin ng mga awtoridad bilang ebidensya ng pagnanakaw ng pondo.
Tinitigan ko sila nang walang kahit isang patak ng awa. “Nang ipasuntok at ipabugbog mo ako sa dilim, Derrick, doon mo rin tuluyang winasak ang natitirang kalayaan mo. Doon kayo sa loob ng madilim na selda mag-celebrate ng honeymoon ninyo.”
Inilabas sila ng mga awtoridad habang umiiyak at nagmamakaawa sa harap ng lahat ng media at mga nagkikislapang camera na nag-broadcast ng kanilang kahihiyan sa buong bansa.
Umalis ako sa ballroom nang may taas-noo. Habang sumasakay ako sa aking marangyang sasakyan, alam ko sa sarili ko na ang mga gabi ng luha at sakit ay tuluyan nang natapos, at ngayon, bilang tunay na reyna ng aking sariling imperyo, ako ay malaya, ligtas, at handang mamuhay nang may ganap na kalayaan at kapangyarihan.