![\"\"](\"https:\/\/phnews.news\/wp-content\/uploads\/2026\/11\/Capture-39.png\")
<\/p>\nPART 2<\/b><\/p>\n
Biglang napahinto ang tugtugin ng orkestra sa loob ng Grand Ballroom ng isa sa pinakamagarang hotel sa Maynila. Sa labas ng malalaking pintuang gawa sa narra at salamin, narinig ang sunod-sunod na yabag ng mabibigat na bota, ang mahinang huni ng mga radyo ng seguridad, at ang natatarantang tinig ng mga hotel manager na tila may sinasalubong na napakahalagang panauhin.<\/p>\n
Agad na nagningning ang mga mata ni Don Arnulfo. Inayos niya ang kanyang mamahaling amerikana, hinaplos ang kanyang makintab na buhok, at bahagyang itinaas ang baba nang may halong pagmamalaki.<\/p>\n
\u201cNandito na siya,\u201d<\/b> bulong ni Don Arnulfo sa kanyang katabing Senador, sapat ang lakas upang marinig ng lahat ng nasa Presidential Table. \u201cHindi talaga ako binigo ni Kalihim Ricardo Magbanua. Alam niyo naman, malaki ang naitulong ng kumpanya ko sa nakaraang kampanya, at malapit na naming pirmahan ang tatlong bilyong pisong kontrata para sa suplay ng gobyerno.\u201d<\/b><\/p>\n
Napuno ng bulung-bulungan at paghanga ang buong mesa. Ang Secretary of National Defense ang isa sa pinakamakapangyarihan at pinakarespetadong opisyal sa buong bansa. Bihira itong dumalo sa mga pribadong pagtitipon, lalo na sa isang kasalan, maliban na lang kung napakahalaga ng taong kanyang pupuntahan.<\/p>\n
Tumayo si Don Arnulfo at tinawag ang bagong kasal na sina Rico at Clarissa. \u201cRico, Clarissa, sumunod kayo sa akin. Ipapakilala ko kayo sa Kalihim. Ito ang magpapatunay sa buong lipunan na ang pamilya natin ang pinakamakapangyarihan sa industriya.\u201d<\/b><\/p>\n
Bago siya humakbang patungo sa gitna ng bulwagan, muling sumulyap si Don Arnulfo sa pinakadulong sulok malapit sa pintuan ng kusina. Naroon si Leo, tahimik na nakaupo sa pagitan ng mga driver at mga yaya ng mga bisita. Nakayuko lang ito habang hawak ang isang baso ng tubig. Ngumisi nang mapang-uyam ang matanda, umiling na tila diring-diri, at tuluyan nang naglakad palapit sa bukana ng ballroom.<\/p>\n
Kasabay ng marahang pagbukas ng dalawang malalaking pinto, pumasok ang ilang armadong tauhan ng Presidential Security Group at mga matataas na opisyal ng militar na naka-uniporme at puno ng medalya ang dibdib. Sa gitna nila ay naglalakad si Secretary Ricardo Magbanua\u2014matikas, seryoso ang mukha, at tila may hinahanap sa loob ng silid.<\/p>\n
Agad na sumalubong si Don Arnulfo nang may malapad na ngiti at nakalahad na kamay. Bahagya pa siyang yumuko bilang pagbibigay-pugay.<\/p>\n
\u201cMagandang gabi po, Mr. Secretary! Karangalan po namin ang inyong pagdalo sa kasal ng aking anak na si Rico,\u201d<\/b> masiglang bati ni Don Arnulfo. \u201cAko po si Arnulfo Villamor, ang Chairman ng Villamor Holdings. Naka-reserba na po ang pinakamagandang upuan sa Presidential Table para sa inyo.\u201d<\/b><\/p>\n
Ngunit tila hangin lamang na dinaanan si Don Arnulfo.<\/p>\n
<\/p>\n
Hindi man lang tinapunan ng tingin ng Kalihim ang nakalahad na kamay ng matandang negosyante. Bahagya lamang itong tumango nang walang emosyon at nagpatuloy sa paglalakad, habang ang kanyang mga mata ay mabilis na nagsusuri sa bawat sulok ng bulwagan.<\/p>\n
Naiwang nakabitin sa ere ang kamay ni Don Arnulfo. Namula ang kanyang leeg at pisngi sa matinding pagkapahiya. Narinig niya ang mahihinang tawa at bulungan mula sa mga negosyante at politikong nakasaksi sa nangyari. Upang pagtakpan ang kanyang kahihiyan, mabilis siyang humabol sa likuran ng Kalihim.<\/p>\n
\u201cAhm, Mr. Secretary, dito po ang daan patungo sa harapan,\u201d<\/b> pilit na ngiti ni Don Arnulfo habang itinuturo ang entablado. \u201cNandoon po sina Senador Mendoza at ang iba pang mga opisyal. Handa na po ang espesyal na hapunan para sa inyo.\u201d<\/b><\/p>\n
Hindi sumagot si Secretary Magbanua. Biglang tumigil ang kanyang mga hakbang sa gitna mismo ng ballroom.<\/p>\n
Sa wakas, huminto ang paningin ng Kalihim sa pinakadulong bahagi ng silid\u2014sa mismong mesa kung saan nakapuwesto ang mga driver, tagapagsilbi, at si Leo.<\/p>\n
Nagtatakang sinundan ng tingin ni Don Arnulfo ang direksyong tinititigan ng Kalihim. Kumunot ang noo ng matanda. Bakit siya nakatingin sa sulok na iyon? May problema ba sa seguridad? O baka nakita niya si Leo at nainis siya sa itsura nito?<\/i><\/p>\n
Agad na nag-init ang ulo ni Don Arnulfo. Akala niya ay nabastos ang Kalihim dahil sa presensya ng kanyang anak na mukhang dukha. Bago pa man makapagsalita ang matanda upang palayasin si Leo, biglang humakbang nang mabilis si Secretary Magbanua\u2014hindi patungo sa Presidential Table, kundi diretso sa mesang nasa sulok.<\/p>\n
Natigilan ang lahat. Walang kumukurap. Ang tanging maririnig sa loob ng malaking bulwagan ay ang mahinang ugong ng aircon at ang bawat hakbang ng Kalihim at ng kanyang mga kasamang heneral.<\/p>\n
Pagdating sa tapat ng mesang kinaroroonan ni Leo, tumigil ang buong delegasyon ng Department of National Defense. Sa gulat ng mga driver at yaya na nakaupo roon, napatayo sila nang wala sa oras at napaatras sa takot. Naiwan si Leo na marahang tumayo mula sa kanyang upuan, kalmado ang mukha, at tuwid ang tindig sa kabila ng kanyang simpleng Barong Tagalog.<\/p>\n
Sa harap ng daan-daang mayayaman, makapangyarihan, at mapanghusgang mga bisita, itinaas ni Secretary Ricardo Magbanua ang kanyang kanang kamay, sumaludo nang buong tikas at paggalang, at bumigkas ng mga salitang nagpayanig sa buong pagkatao ni Don Arnulfo.<\/p>\n
\u201cMagandang gabi po, Admiral! Ipagpaumanhin ninyo ang aming pagkaantala!\u201d<\/b><\/p>\n
Kasabay ng pagsaludo ng Kalihim, sabay-sabay ring sumaludo ang tatlong heneral at ang buong pangkat ng mga sundalong kasama niya.<\/p>\n
Klag!<\/i><\/p>\n
Nabitawan ni Don Arnulfo ang hawak niyang kopita ng mamahaling alak. Nabasag ito sa makintab na sahig, ngunit hindi man lang niya naramdaman ang tumalsik na bubog sa kanyang sapatos. Nanigas ang buong katawan niya. Nanlaki ang kanyang mga mata, bumuka ang kanyang bibig, at tila tinakasan ng dugo ang buo niyang mukha.<\/p>\n
\u201cA-Admiral?\u201d<\/b> nauutal at halos pabulong na ulit ni Don Arnulfo, habang unti-unting nanginginig ang kanyang mga tuhod sa matinding takot at pagkabigla.<\/p>\n