{"id":567,"date":"2026-10-29T02:49:56","date_gmt":"2026-10-29T02:49:56","guid":{"rendered":"https:\/\/phnews.news\/?p=567"},"modified":"2026-10-29T02:49:56","modified_gmt":"2026-10-29T02:49:56","slug":"pinagtawanan-ng-mga-doktor-ang-batang-walong-taong-gulang-na-nagmamakaawang-iligtas-ang-kanyang-sanggol-na-kapatid-pero-nang-makita-ng-isang-nars-ang-tatlong-itim-na-tahi-sa-dilaw-na-guwantes","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phnews.news\/?p=567","title":{"rendered":"PINAGTAWANAN NG MGA DOKTOR ANG BATANG WALONG TAONG GULANG NA NAGMAMAKAAWANG ILIGTAS ANG KANYANG SANGGOL NA KAPATID\u2014PERO NANG MAKITA NG ISANG NARS ANG TATLONG ITIM NA TAHI SA DILAW NA GUWANTES, NABUNYAG ANG LIHIM NA NAGPATIGIL SA BUONG OSPITAL"},"content":{"rendered":"
\n

PINAGTAWANAN NG MGA DOKTOR ANG BATANG WALONG TAONG GULANG NA NAGMAMAKAAWANG ILIGTAS ANG KANYANG SANGGOL NA KAPATID\u2014PERO NANG MAKITA NG ISANG NARS ANG TATLONG ITIM NA TAHI SA DILAW NA GUWANTES, NABUNYAG ANG LIHIM NA NAGPATIGIL SA BUONG OSPITAL<\/h2>\n<\/div>\n
\n
\u201cMa’am, puwede po ba kayong maging mommy namin kahit ngayong gabi lang? Pakiusap, iligtas n’yo po ang baby brother ko!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Walong taong gulang lamang ang batang babae. Wala siyang sapatos, basang-basa ang damit, at nanginginig habang yakap ang limang buwang gulang na sanggol.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa halip na tulungan siya, nagtawanan ang ilang doktor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pero nang makita ng isang nars ang tatlong itim na tahi sa lumang dilaw na guwantes na hawak ng bata, biglang namutla ang babae.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dahil apat na taon na ang nakalipas, siya mismo ang nagtahi ng mga iyon.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At ang batang nasa harapan niya ay dapat matagal nang nasa ilalim ng proteksiyon ng gobyerno.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Alas-onse y medya ng gabi nang dumating ang pinakamalakas na bagyo sa Maynila.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Halos hindi na makita ang kalsada sa labas ng Philippine Naval Medical Center sa Taguig. Malakas ang hangin, walang tigil ang ulan, at paminsan-minsang kumikidlat.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ako si Andrea Villanueva, tatlumpu’t pitong taong gulang, isang registered nurse na walong buwan nang nagtatrabaho sa ospital.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tahimik lang ako sa trabaho.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ako nakikipagtalo sa mga doktor, hindi ako sumasali sa tsismisan, at bihira akong magkuwento tungkol sa nakaraan ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Para sa karamihan, isa lamang akong ordinaryong nars.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Wala silang ideya na dati akong miyembro ng isang espesyal na pangkat na humahawak sa proteksiyon ng mga testigo at kanilang pamilya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Apat na taon na ang nakalipas, iniwan ko ang trabahong iyon matapos ang isang operasyong nauwi sa trahedya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Akala ko, tapos na ang bahaging iyon ng buhay ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nagkamali ako.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Noong gabing iyon, pauwi na sana ako nang makarinig ako ng mahinang boses mula sa lobby.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPakiusap po. Hindi na po umiiyak ang kapatid ko.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napalingon ako.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Isang batang babae ang nakatayo sa may pintuan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nakasuot siya ng pulang sweater at asul na bestidang may punit sa laylayan. Maputik ang mga paa niya. May sugat ang isang tuhod.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mahigpit niyang yakap ang isang sanggol na nakabalot sa manipis na kumot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Sa kabilang kamay, hawak niya ang isang lumang pares ng dilaw na rubber gloves.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumapit si Dr. Marco Salcedo, isa sa mga resident doctor.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHoy, bata! Bakit ka nandito? Nasaan ang mga magulang mo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSir, si baby po\u2014\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi ito bahay-ampunan!\u201d putol niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumawa ang doktor na katabi niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
May isa pang naglabas ng cellphone at nagsimulang mag-video.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumapit naman si Dr. Renato Vergara, ang hepe ng Pediatrics Department.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cTumawag kayo ng security. Hindi natin puwedeng basta papasukin ang kung sino-sino.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanginig ang labi ng bata.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSir, huwag n’yo po kaming palabasin. Ang lamig po sa labas.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Walang sumagot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tiningnan ko ang sanggol.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi siya gumagalaw.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Maputla ang mukha niya at tila nangingitim ang mga labi.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Agad kong ibinaba ang hawak kong kape.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumapit ako at lumuhod sa harap ng bata.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHello, sweetheart. Ako si Nurse Andrea. Ano ang pangalan mo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumingin siya sa akin, halatang natatakot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi n’yo po ba ako pagtatawanan?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi, anak.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPromise po?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cPromise.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Unti-unti niyang iniabot ang dilaw na guwantes.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSabi po ni Mommy, hanapin ko raw ang nars na hindi tatawa sa akin.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napatingin ako sa guwantes.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At doon ko nakita.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tatlong itim na tahi sa kaliwang manggas.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Parang may malamig na kamay na humawak sa puso ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Naalala ko ang isang maliit na bahay sa Batangas.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Isang babaeng takot na takot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At isang apat na taong gulang na batang tinuruan kong magbilang habang tinatahi ko ang lumang guwantes ng kanyang ina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tatlong tahi.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Para makilala niya ang guwantes kahit magkapareho ang lahat ng nasa bahay.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cJasmine?\u201d mahina kong tanong.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanlaki ang mga mata ng bata.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKilala n’yo po ako?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi ako agad nakasagot.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cJasmine Monteverde?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumango siya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Bigla siyang humagulgol.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSabi ni Mommy, maaalala n’yo raw kami!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Niyakap ko siya sandali.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pagkatapos, tiningnan ko ang sanggol.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAno ang pangalan ng kapatid mo?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cGabriel po. Five months.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKailan siya huling umiyak?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKanina po sa kotse. Tapos bigla na lang siyang tumahimik.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mabilis kong sinalo ang sanggol at kinapa ang kanyang paghinga.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mahina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napakahina.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cImani!\u201d tawag ko sa receptionist. \u201cEmergency team! Ngayon na! Kailangan ng agarang assessment ng sanggol!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumapit si Dr. Vergara.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNurse Villanueva, sino ang nagbigay sa iyo ng pahintulot?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cDok, kritikal ang kondisyon ng bata.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi pa nga natin alam kung qualified siyang magpagamot dito!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cHindi na po natin puwedeng hintayin iyon.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumigas ang mukha niya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKapag dinala mo iyan sa emergency room nang walang clearance, sisiguraduhin kong matatanggal ka!\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tiningnan ko siya nang diretso.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKung trabaho ko ang kapalit ng buhay ng sanggol, handa akong mawalan ng trabaho.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tahimik ang lahat.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pero biglang hinila ni Jasmine ang laylayan ng uniporme ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAte Andrea\u2026\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cBakit, anak?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Lumapit siya sa tenga ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSinundan po kami ng masasamang lalaki.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nanlamig ang batok ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSino?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dahan-dahan niyang itinuro ang pintuan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dalawang lalaking naka-itim ang nakatayo sa labas ng salamin.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Hindi sila mukhang pasyente.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Wala silang dalang gamit.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Isa sa kanila ang may hawak na maliit na komunikasyon device sa tenga.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At pareho silang nakatingin kay Jasmine.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cSila po ang humabol sa kotse ni Mommy,\u201d bulong ng bata.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasaan si Mommy?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napayuko siya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasaktan po siya. Sabi niya, tumakbo kami. Huwag daw akong lilingon.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Humigpit ang hawak ko kay Gabriel.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Biglang bumalik sa isip ko ang operasyong pilit kong kinakalimutan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ang pamilyang Monteverde.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ang mga ebidensiyang nawawala.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At ang mga taong handang pumatay para manatiling nakatago ang katotohanan.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Mabilis kong kinausap ang security guard.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKuya Ramon, isara ang access papunta sa emergency hallway. Tawagan ang security supervisor at pulis. May posibleng banta sa dalawang bata.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Tumango siya.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Binuhat ko si Gabriel at inakay si Jasmine.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Ngunit bago kami makarating sa emergency room, muling nagsalita ang bata.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAte Andrea, may bilin po si Mommy.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAno iyon?\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Iniabot niya ang guwantes.<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cKapag nakita n’yo raw ang tatlong tahi, buksan n’yo po ang loob.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Dahan-dahan kong hinawakan ang kaliwang manggas.<\/div>\n<\/div>\n
\n
May maliit na bagay na nakatago sa pagitan ng dalawang patong ng goma.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Isang memory card.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At may nakatiklop na papel.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Binuksan ko iyon.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Iisang pangungusap lamang ang nakasulat:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cAndrea, huwag kang magtiwala sa hepe ng Pediatrics. Isa siya sa kanila.\u201d<\/div>\n<\/div>\n
\n
Napatingin ako kay Dr. Vergara.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nakatayo siya sa dulo ng hallway.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At sa pagkakataong iyon, hindi na siya galit.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Nakatingin siya sa guwantes na hawak ko.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Namumutla.<\/div>\n<\/div>\n
\n
Pagkatapos ay inilabas niya ang kanyang cellphone.<\/div>\n<\/div>\n
\n
At narinig ko ang sinabi niya sa kausap:<\/div>\n<\/div>\n
\n
\u201cNasa kanya na ang ebidensiya. Huwag ninyong hayaang makalabas nang buhay ang nars at ang dalawang bata.\u201d…<\/div>\n
\"\"<\/div>\n
\n

BAHAGI 2<\/h3>\n

Hindi na ako nag-aksaya ng kahit isang segundo. Nang marinig ko ang mga salitang iyon mula kay Dr. Renato Vergara, alam kong bawat tibok ng orasan ay katumbas ng aming buhay. Ang dating kaalaman ko bilang miyembro ng Special Witness Protection Unit ay muling sumiklab sa aking buong pagkatao. Nawala ang pagod, nawala ang takot; pinalitan ito ng malamig at kalkuladong determinasyon.<\/p>\n

\u201cJasmine, hawakan mo ang laylayan ng scrub suit ko at huwag na huwag kang bibitaw kahit anong mangyari,\u201d mahina ngunit mariin kong utos sa bata habang yakap ko ang nanlalamig na sanggol na si Gabriel.<\/p>\n

Tumango si Jasmine nang buong tapang, pinunasan ang kanyang luha gamit ang kanyang basang manggas, at humawak nang mahigpit sa aking tagiliran.<\/p>\n

Sa halip na dumeretso sa pangunahing Trauma Bay kung saan ako madaling masukol ni Vergara at ng kanyang mga kasabwat, bigla akong kumaliwa papunta sa lumang Pediatric Isolation Ward. Isa itong abandonadong wing ng ospital na kasalukuyang sumasailalim sa renovation, madilim at walang CCTV dahil tinanggal ang mga kable noong nakaraang linggo.<\/p>\n

\u201cHoy! Villanueva! Saan mo dadalhin ang mga batang iyan? Tumigil ka!\u201d sigaw ni Dr. Marco Salcedo na sumusunod pala sa amin, hawak pa rin ang kanyang telepono.<\/p>\n

Lumingon ako at hinarap siya. \u201cSalcedo, kung may natitira ka pang konsensiya bilang manggagamot, manahimik ka. Hindi mo alam ang totoong nangyayari rito. Si Vergara ang nagpapasok ng mga armadong lalaki sa ospital na ito!\u201d<\/p>\n

Bago pa siya makasagot, narinig namin ang kalabog ng nabasag na salamin sa may lobby. Kasunod noon ang tunog ng putok ng baril na may silencer\u2014isang mahinang thud-thud<\/i>\u2014at ang sigaw ng mga pasyente at nars sa main entrance. Napatulala si Salcedo, nanlaki ang mga mata, at nabitiwan ang kanyang mamahaling kape. Napagtanto niyang hindi ito biro o simpleng paglabag sa hospital protocol; ito ay isang assassination attempt sa loob mismo ng ospital.<\/p>\n

\u201cP-pulis… kailangan nating tumawag ng pulis,\u201d pautal-utal na sabi ni Salcedo habang nanginginig ang mga tuhod.<\/p>\n

\u201cHuli na para diyan. Putol na ang linya ng telepono at may signal jammer silang dala,\u201d mabilis kong tugon. \u201cPumasok ka rito kung gusto mong mabuhay, at tulungan mo akong buhayin ang sanggol na ito!\u201d<\/p>\n

Pumasok kami sa Room 104 ng isolation ward. Agad kong ibinaba si Gabriel sa ibabaw ng isang lumang examination table. Ang balat ng bata ay halos kulay abo na, at ang kanyang dibdib ay halos hindi na gumagalaw. Matinding hypothermia at severe respiratory distress dulot ng matagal na pagkakalantad sa malamig na bagyo ang kondisyon niya.<\/p>\n

\u201cSalcedo, buksan mo ang suction machine at kumuha ka ng pediatric ambu bag sa emergency cart doon!\u201d utos ko sa doktor na ngayo’y nanginginig pa rin ngunit tila natauhan sa panunumpa niya bilang manggagamot.<\/span><\/p>\n

Kumuha ako ng mga tuyong tuwalya mula sa cabinet at mabilis na hinubad ang basang saplot ni Gabriel.<\/span> Marahan kong kinuskos ang kanyang maliit na katawan upang pasiglahin ang sirkulasyon ng dugo.<\/span> Pagkatapos,<\/span> inihanda ko ang pediatric bag-valve-mask. Nagsimula akong magbigay ng banayad na artificial ventilation: squeeze, release, dalawa, tatlo… squeeze, release, dalawa, tatlo.<\/i><\/p>\n

\u201cDok, pakinggan mo ang baga niya!<\/span>\u201d sabi ko kay Salcedo.<\/p>\n

Inilagay ni Salcedo ang kanyang stethoscope sa dibdib ng sanggol. \u201cMay pulso pa, mahina pero naririyan! May stridor at fluid sa airway. Suctioning now!\u201d<\/p>\n

Sa loob ng tatlong minutong iyon, nawala ang hidwaan sa pagitan ng mayabang na resident doctor at ng tahimik na nars. Nagkaisa kami para sa iisang layunin:<\/span> huwag hayaang mamatay ang inosenteng sanggol.<\/span> Matapos ang ilang rounds ng suction at warm oxygen delivery, biglang umubo si Gabriel. Isang mahinang iyak ang pumunit sa katahimikan ng madilim na silid.<\/p>\n

Waaaah… waaaah.<\/i><\/p>\n

Nakahinga ako nang maluwag. Napahawak si Jasmine sa kanyang dibdib at muling umiyak, ngunit sa pagkakataong ito,<\/span> luha ng pasasalamat. \u201cAte Andrea… umiiyak na po si Gabriel! Buhay po si baby!\u201d<\/p>\n

\u201cOo, anak. Buhay siya,\u201d bulong ko habang binabalot ang bata sa makakapal at tuyong kumot.<\/p>\n

Ngunit hindi pa tapos ang laban. Habang abala kami,<\/span> kinuha ko ang micro-SD card mula sa tahi ng dilaw na guwantes.<\/span> Ipinasok ko ito sa lumang portable diagnostic tablet na nakakabit sa wall mount ng kwarto. Binuksan ko ang memory drive. May isang encrypted folder na may pangalang <\/span>\u201cPROYEKTO: PHARMA-GEN \/ VERGARA DOSSIER.\u201d<\/b><\/p>\n

Nang mabuksan ang mga files, maging si Dr. Salcedo ay napaatras sa gulat.<\/p>\n

Laman ng memory card ang mga scanned medical records, death certificates na pinalsipika,<\/span> at mga bank transfer receipts na nagkakahalaga ng daan-daang milyong piso.<\/span> Apat na taon na ang nakalipas,<\/span> nang hawakan ko ang kaso ng pamilya Monteverde, nalaman kong ang ama ni Jasmine na si Atty. Julian Monteverde ay isang corporate lawyer para sa isang malaking pharmaceutical syndicate. Natuklasan ni Julian na ang kumpanya,<\/span> sa pakikipagtulungan ng ilang tiwaling opisyal kabilang si Dr.<\/span> Renato Vergara,<\/span> ay gumagamit ng mga pampublikong pasyente at mga ulilang sanggol bilang mga ilegal na clinical test subjects para sa hindi pa aprubadong experimental vaccines. Ang mga sanggol na binawian ng buhay ay pinalalabas na namatay sa pneumonia o sepsis, at si Vergara ang pumipirma sa mga pekeng autopsy report.<\/span><\/p>\n

Nang tangkaing isiwalat ni Julian ang katotohanan, pinasabog ang kanyang sasakyan.<\/span> Ang kanyang asawa na si Elena at ang batang si Jasmine ay inilagay sa witness protection kung saan ako ang naging pangunahing handler nila.<\/span> Noong panahong iyon,<\/span> bago ako umalis sa serbisyo dahil sa pananambang sa aming safehouse, tinahi ko ang tatlong itim na sinulid sa guwantes ni Elena bilang palatandaan kung sakaling magkahiwalay kami.<\/span><\/p>\n

At ngayon, apat na taon matapos ang trahedyang iyon, nanganak si Elena kay Gabriel habang nagtatago, ngunit natunton muli sila ng sindikato.<\/span><\/p>\n

\u201cDiyos ko…<\/span>\u201d bulong ni Salcedo habang binabasa ang mga pirma ni Vergara sa mga death certificates ng labinlimang sanggol. \u201cKaya pala… kaya pala palaging bawal pumasok ang ibang doktor sa Pediatric ICU kapag may bagong batch ng gamot na dumarating. Kasabwat siya sa pagpatay!\u201d<\/span><\/p>\n

Biglang namatay ang mga ilaw sa buong ospital.<\/span> Lumubog sa ganap na kadiliman ang buong pasilidad. Ang generator na dapat sana’y awtomatikong bubukas ay nanatiling tahimik\u2014sinadya itong patayin mula sa main breaker.<\/p>\n

\u201cNandito na sila,\u201d bulong ko.<\/p>\n

Narinig namin ang mabibigat na yabag ng bota sa labas ng hallway. May nag-uusap sa radyo sa wikang banyaga at Tagalog.<\/span><\/p>\n

\u201cHanapin ang nars at ang bata. Patayin ang lahat ng saksi.<\/span> Kunin ang storage device,\u201d narinig kong utos mula sa labas. Boses iyon ng isang propesyonal na mersenaryo.<\/p>\n

Tiningnan ko si Salcedo.<\/span> \u201cMarco,<\/span> makinig kang mabuti. May tagong lagusan sa dulo ng pasilyong ito papunta sa lumang laundry chute na bumababa sa basement morgue. Mula sa morgue, may fire exit na direktang lumalabas sa likod ng naval base garrison. Kaya mo bang buhatin si Gabriel?\u201d<\/p>\n

Tumango si Salcedo, bagaman nanginginig ang buong katawan. \u201cK-kaya ko. Pero paano kayo ni Jasmine?\u201d<\/p>\n

\u201cGagawa ako ng diversion. Aakitin ko sila palayo sa inyo. Dalhin mo si Gabriel sa opisina ng Base Commander. Ipakita mo ang tablet na ito. Sabihin mo kay General Bautista na si Agent Andrea Villanueva ang nagpadala sa iyo. Maiintindihan niya iyon.\u201d<\/p>\n

\u201cMag-iingat ka, Andrea,\u201d sabi ni Salcedo. Sa mga sandaling iyon, tuluyan nang nawala ang kayabangan ng doktor; naging isang tunay na kasangga siya.<\/p>\n

Binuhat ni Salcedo si Gabriel at maingat na lumusot sa maliit na pinto papunta sa ventilation service door. Samantala, hinawakan ko ang kamay ni Jasmine. Kumuha ako ng dalawang metal IV stand at isang bote ng rubbing alcohol kasama ang ilang surgical gauze.<\/p>\n

\u201cJasmine, hawakan mo ito,<\/span>\u201d ibinigay ko sa kanya ang isang maliit na penlight.<\/span> \u201cKapag sinabi kong takbo, dideretso ka sa pinto sa dulo at magtago sa ilalim ng metal laundry bin. Huwag kang gagawa ng ingay hangga’t hindi mo naririnig ang boses ko o ng mga sundalo.\u201d<\/p>\n

\u201cOpo, Ate Andrea. Hindi po ako natatakot kapag kasama ko kayo,\u201d matatag na sagot ng walong taong gulang na bata. Ang katapangan niya ay nagbigay sa akin ng ibayong lakas.<\/p>\n

Lumabas kami sa madilim na hallway. Amoy usok at ulan ang hangin.<\/span> Mula sa dulo ng pasilyo, nakita ko ang sinag ng mga tactical flashlights ng dalawang armadong lalaki, kasunod si Dr. Vergara na may hawak ding baril.<\/p>\n

\u201cNandiyan lang sila sa ward! Huwag ninyong hayaang makalapit sa naval command!<\/span>\u201d gigil na sigaw ni Vergara.<\/span> Ang kanyang mukha ay hindi na mukhang iginagalang na doktor; mukha na siyang isang halimaw na nasukol.<\/span><\/p>\n

Binasag ko ang isang bote ng alcohol sa sahig at sinindihan ito gamit ang emergency flare na nakasabit sa fire hose box. Isang malaking dingding ng apoy ang biglang sumiklab sa gitna ng hallway, pansamantalang humarang sa daraanan ng mga mersenaryo.<\/p>\n

\u201cTakbo, Jasmine! Takbo!\u201d sigaw ko.<\/span><\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

I-click para i-unlock para basahin ang susunod na bahagi:<\/div>

\nAng nilalamang ito ay pansamantalang nakatago…
\nI-click ang pindutan sa itaas upang magpatuloy sa pagbabasa…
\nKabanata 52: Naka-lock ang nilalaman…
\nKabanata 53: Naka-lock ang nilalaman…
\nKabanata 54: Naka-lock ang nilalaman…<\/p>\n<\/div>

<\/svg> Bahagi 3 <\/a> <\/div><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

PINAGTAWANAN NG MGA DOKTOR ANG BATANG WALONG TAONG GULANG NA NAGMAMAKAAWANG ILIGTAS ANG KANYANG SANGGOL NA KAPATID\u2014PERO NANG MAKITA NG ISANG NARS ANG TATLONG ITIM NA TAHI SA DILAW NA… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":568,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-567","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/567","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=567"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/567\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":569,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/567\/revisions\/569"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/568"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=567"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=567"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=567"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}