“Bitiwan ninyo ako! Hindi ako baliw! Derrick, pakiusap, sabihin mo sa kanila na maayos ang isip ko! Bakit mo ito ginagawa sa akin?!” ang aking histerikal na pagsisigaw ay umalingawngaw sa buong sala habang marahas na hinahawakan at pinipilipit ang aking dalawang braso ng apat na lalaking naka-uniporme ng mga nars mula sa isang pribadong ospital.<\/p>\n
Nakaluhod ako sa gabi ng insidente, duguan ang aking mga tuhod sa malamig na semento, umiiyak at nanginginig sa matinding takot. Sa harap ko, nakatayo ang aking asawa na si Derrick<\/b> at ang kanyang sekretarya na si Sabrina<\/b>. May hawak si Derrick na isang makapal na medikal na folder na naglalaman ng mga huwad at palsipikadong dokumento na may pekeng pirma ng mga binayarang doktor.<\/p>\n
“Huwag ka nang mag-eskandalo at mag-drama, Elena,” malamig, monotone, at walang awang sabi ni Derrick habang mariing inaayos ang kanyang mamahaling coat. “Ayon sa mga opisyal na dokumentong ito, ikaw ay may malubhang sakit sa pag-iisip at nagiging mapanganib ka na sa pamilyang ito. Kaya mas mabuting doon ka sa loob ng mental hospital magpalipas ng natitirang buhay mo.”<\/p>\n
“Derrick… alam kong pineke ninyo ang mga dokumentong iyan! Ginagawa ninyo ito upang kumpiskahin at lihim na ilipat ang mga lupain at shares ng kumpanyang iniwan sa akin ng aking mga magulang!” sigaw ko habang ang mga luha ay patuloy na umaagos sa aking maruming pisngi.<\/p>\n
“Tama ka, Elena,” tawa ni Sabrina nang may matinding kalupitan habang marahas na humahalik sa labi ni Derrick sa harap ko. “Masyadong malaki ang yaman mo para sa isang simpleng babaeng tulad mo. Ngayong itatapon ka na sa loob ng puting selda ng mga baliw, legal na naming maililipat ang lahat ng ari-arian mo sa pangalan ko, at ikakasal na kami ni Derrick sa susunod na linggo!”<\/p>\n
Marahas akong kinaladkad ng mga nars patungo sa isang itim na van habang ang aking biyenan na si Luisa<\/b> ay mayabang na nanonood mula sa veranda, tinatawanan ang aking kasawian at itinapon ang aking mga lumang larawan sa putikan. Ikinulong nila ako sa loob ng isang madilim, malamig, at nakahiwalay na silid ng isang pribadong mental hospital sa labas ng lungsod. Sa loob ng dalawang taon, binigyan nila ako ng mga maling gamot upang unti-unting sirain ang aking utak at katawan, ngunit palihim ko itong iniluluwa sa banyo sa tuwing umaalis ang mga nars. Tiniis ko ang bawat panlalait, bawat bugbog, at bawat gutom nang may napakatigas na puso.<\/p>\n
Akala ni Derrick at ng kanyang kabit, ako ay isang ulilang babae na walang sinumang pamilya na magtatanggol sa akin.<\/p>\n
Ngunit ang hindi alam ng pamilya Santos… ang aking totoong pangalan ay Elena Valderama-Montecarlo<\/b>. At ang aking nag-iisang nakatatandang kuya na matagal nang nasa labas ng bansa upang pamahalaan ang aming pandaigdigang imperyo ay si Don Ethan Montecarlo<\/b>\u2014ang pinakamayaman, pinaka-maimpluwensya, at pinakamakapangyarihang Bilyunaryo sa Real Estate sa Buong Mundo<\/b>.<\/p>\nBahagi 2: Ang Marangyang Kasal ng mga Taksil Pagkaraan ng 2 Taon<\/h3>\n
Dalawang taon ang mabilis na lumipas. Sa tulong ng bilyong pisong yaman na ninakaw at kinumpiska nila mula sa akin, naitatag nina Derrick at Sabrina ang Santos Property Group<\/i>. Ngayong gabi, nagdaos sila ng isang napakagarang grand wedding at business anniversary gala sa loob ng pinakamahal at pinaka-eksklusibong hotel sa bansa upang ipagdiwang ang kanilang tagumpay.<\/p>\n
Naka-suot ng isang napakagandang puting wedding gown si Sabrina, puno ng mga mamahaling dyamante, habang si Derrick naman ay mayabang na nakikipag-usap sa mga kilalang opisyal ng gobyerno, mga bilyunaryong investor, at mga mamamahayag.<\/p>\n
“Derrick, matapos nating maikulong at mabulok ang baliw mong asawa sa mental hospital, naging napakaswerte at napakayaman ng buhay natin. Wala nang sinumang makakaharang sa atin,” tawa ni Sabrina habang nakasandal sa braso ni Derrick.<\/p>\n
“Siyempre, Bae. Ang babaeng iyon ay nabubulok at tuluyan nang nasira ang isip ngayon sa loob ng puting selda. Wala na siyang silbi sa mundo, kaya kalimutan mo na siya,” sagot ni Derrick nang may katangi-tanging pagmamataas at ngiti.<\/p>\n
Ngunit sa gitna ng kanilang engrandeng kasiyahan, isang malakas na tunog ng pagwawasak ang narinig mula sa VIP entrance ng hotel! Ang dambuhalang pintuan ng ballroom ay marahas na winasak at iginuho mula sa labas!<\/p>\n
Kasunod ng pagwawasak, isang dambuhalang convoy ng higit sa limampung marangyang itim na armored SUVs at mga sasakyan ng military police ang pumarada sa labas ng hotel. Higit sa tatlong daang personal elite security guards na naka-full tactical suit at may hawak na matataas na kalibre ng armas ang mabilis na pumasok sa loob ng ballroom, pinalibutan ang buong kasal, at tinutukan ng sandata ang lahat ng mga gwardya ng pamilya Santos.<\/p>\n
Mula sa gitna ng mga gwardya, naglakad ang aking kuya\u2014si Don Ethan Montecarlo<\/b>. Naka-suot siya ng isang marangyang gintong terno, may hawak na gintong baston na may selyo ng estado, at ang kanyang bawat hakbang ay puno ng ganap na awtoridad at kapangyarihan ng isang hari ng industriya.<\/p>\n
At sa tabi niya, naglakad ako\u2014Elena Valderama-Montecarlo<\/b>.<\/p>\n
Wala na ang hitsura ng isang maysakit, duguan, o baliw; naka-suot ako ng isang napakagandang itim na haute couture business dress, suot ang gintong korona ng pamilya Montecarlo, at pinaliligiran ng bilyun-biyong halaga ng mga dyamante. Ang aking mukha ay puno ng ganap na kapangyarihan, karangyaan, at walang katapat na lamig.<\/p>\n
Nanlaki ang mga mata ni Derrick. Ang baso ng alak sa kanyang kamay ay nalaglag at nabasag sa semento. Ang kanyang ina na si Luisa at si Sabrina ay tuluyan nang nawalan ng hininga sa matinding gulat at katakutan, naging kasing-puti ng papel ang kanilang mga mukha na parang nakakita ng isang multo na bumangon mula sa libingan.<\/p>\n
“E-Elena?! Paano ka nakalabas sa mental hospital?! At sino ang lalaking iyan?!” nauutal at nanginginig na sigaw ni Derrick habang ang kanyang buong katawan ay binabasa ng malamig na pawis sa matinding takot at gulat.<\/p>\n
Mabilis na lumapit ang Ministro ng Hustisya at ang buong Board ng Real Estate Association patungo sa harap ng aking kuya, sabay-sabay silang yumuko nang napakababa bilang paggalang. “Magandang gabi, Don Ethan Montecarlo, at Chairman Elena Montecarlo!”<\/p>\n
Parang binagsakan ng dambuhalang langit ang buong pamilya Santos.<\/p>\n
“M-Montecarlo?! Ang asawa mong ipinakulong mo sa mental hospital… ay ang kapatid ng pinakamayamang bilyunaryo sa real estate sa buong mundo?!” sigaw ng mga bisita sa gallery habang nagsisimulang mag-flash ang daan-daang camera ng media.<\/p>\n
Lumapit ang aking Kuya Ethan at tinitigan si Derrick at Sabrina gamit ang kanyang mga matang kasing-talas ng patalim ng kamatayan. Inihagis ng aking kuya ang isang opisyal na kautusan mula sa Korte Suprema at ang tunay na medikal na ulat sa mukha ni Derrick.<\/p>\n
“Derrick Santos,” malakas, matatag, at makapangyarihang boses ng aking kuya ang umalingawngaw sa buong ballroom na nagpatahimik sa lahat ng tao. “Kinasabwat mo ang kabit mong si Sabrina upang lihim na kumpiskahin ang yaman ng kapatid ko sa pamamagitan ng pagpalsipika ng mga dokumento upang palabasin na siya ay may sakit sa pag-iisip at ipakulong siya sa mental hospital sa loob ng dalawang taon. Akala mo ba ay walang pamilya ang aking kapatid?!”<\/p>\n
Inilabas ng aming Chief Legal Counsel ang mga opisyal na foreclosure at arrest warrants.<\/p>\n
“Ngayong gabi, sa harap ng kasal ninyo,” pagpapatuloy ko habang tinitigan sila nang may matinding poot at lamig. “Ang kumpanya ninyong Santos Property Group<\/i> ay opisyal nang Idineklara na Bankrupt<\/i> at lahat ng inyong mga lupain, gusali, kabilang ang mansyong tinitirhan ninyo, ay opisyal nang binili, kinumpiska, at kinuha ng aking Kuya Ethan. Kayo ay walang natitirang kahit isang sentimo ngayon ding oras!”<\/p>\n
Pumasok ang mga ahente ng Interpol at National Bureau of Investigation (NBI) upang dambahin sila.<\/p>\n
“Kayo rin ay arestado sa kasong Illegal Detainment (Pagpapakulong nang Ilegal), Forgery ng Medikal na Dokumento, Frustrated Murder sa pamamagitan ng Maling Gamot, at Grand Corporate Theft<\/i> nang walang karapatang mag-piyansa.”<\/p>\nBahagi 5: Ang Pagluhod sa Semento sa Gitna ng Kahihiyan<\/h3>\n
Ang yaman, ang kapangyarihan, at ang marangyang kasal ng pamilya Santos ay tuluyan nang nadurog at naging abo sa loob ng isang segundo sa harap ng aking imperyo. Ang mga tuhod ni Derrick ay tuluyan nang nawalan ng lakas at mabilis siyang napabagsak at napasalampak sa sahig sa harap ng aking mga sapatos<\/b> habang umiiyak nang malakas ng dugo at luha sa matinding pagsisisi.<\/p>\n
“Elena… aking asawa! Patawarin mo ako! Nagkamali ako! Si Sabrina ang nag-plano at pumilit sa akin na pekein ang mga dokumento para ipakulong ka!” hagulgol ni Derrick sa matinding kahihiyan habang gumagapang sa marangyang carpet upang subuking hawakan ang aking sapatos. “Ethan, Don Montecarlo, pakiusap! Huwag ninyo akong ipakulong! Isalba mo ang buhay ko, Elena! Mahal kita!”<\/p>\n
Lumuhod din si Sabrina at ang aking biyenan na si Luisa sa tabi niya sa semento, humahagulgol, nanginginig ang buong katawan sa takot, at nagmakaawa nang luhaan habang marahas silang pinupusasan ng mga elite guards sa harap ng lahat ng mga nagkikislapang camera ng media na nag-broadcast ng kanilang kabuuang kahihiyan sa buong bansa.<\/p>\n
Tinitigan ko sila nang walang kahit isang patak ng awa sa aking mga mata. “Nang ikandado mo ang pinto ng puting selda ng mental hospital para sa yaman ko, Derrick, doon mo rin permanenteng isinara ang pinto ng sarili mong kalayaan. Ang natitirang bahagi ng buhay mo ay gugulin mo sa loob ng isang tunay na madilim na selda habambuhay.”<\/p>\n
Naglakad ako palabas ng hotel ballroom nang may taas-noo, katabi ang aking Kuya Ethan at pinaliligiran ng aming mga elite guards. Sumakay ako sa aking marangyang sasakyan nang may ganap na kapayapaan at kalayaan sa aking puso. Ang mga gabi ng luha, pighati, at sakit sa loob ng mental hospital ay tuluyan nang natapos, at ngayon, taglay ang aking totoong kapangyarihan at pamilya, ako ay malaya at ligtas na mamumuhay nang may ganap na kalayaan at kaligayahan.<\/p>\n
– WAKAS –<\/b><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Kinasabwat ng Asawa Ko ang Kanyang Kabit Para Lihim na Kumpiskahin at Kutyain Ako sa Pamamagitan ng Pagpalsipika ng mga Dokumento Upang Palabasin na Ako ay May Sakit sa Pag-iisip… <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":356,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-355","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/355","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=355"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/355\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":357,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/355\/revisions\/357"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/356"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=355"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=355"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=355"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}