Labindalawang araw matapos maoperahan ang asawa ko sa panganganak, umuwi ako nang walang pasabi upang sorpresahin siya.<\/p>\n
May dala akong mga bulaklak, bagong damit para sa aming anak, at isang gintong kuwintas na matagal na niyang gusto.<\/p>\n
Pero nang buksan ko ang pinto sa likod ng bahay, hindi ko nakita ang babaeng sinasabing \u201calagang-alaga\u201d ng pamilya ko.<\/p>\n
Nakita ko si Sofia na nakaupo sa malamig na sahig ng kusina, namumutla at nanginginig habang kinakain ang tuyong instant noodles mula mismo sa kaserola.<\/p>\n
Sa tabi niya, natutulog ang aming bagong silang na anak sa loob ng lumang laundry basket.<\/p>\n
Manipis na lampin lang ang nagsisilbing kumot nito.<\/p>\n
Ako si Gabriel Santos, tatlumpu\u2019t anim na taong gulang at chief engineer sa isang cargo ship.<\/p>\n
Halos siyam na buwan akong nasa dagat bawat taon. Hindi ko iyon ginagawa dahil gusto kong malayo sa pamilya ko. Ginagawa ko iyon para hindi maranasan ng asawa kong si Sofia ang hirap na kinalakihan ko.<\/p>\n
Bago ako sumampa sa barko para sa huling kontrata, pitong buwan nang buntis si Sofia.<\/p>\n
Maayos naman ang pagbubuntis niya noon, kaya kampante akong makakauwi bago ang due date niya.<\/p>\n
Pero tatlong linggo bago ang itinakdang panganganak, bigla siyang nagkaroon ng matinding pagdurugo.<\/p>\n
Dinala siya sa ospital at isinailalim sa emergency caesarean section.<\/p>\n
Mahina ang signal namin noon sa gitna ng Indian Ocean. Nang makatanggap ako ng balita, tapos na ang operasyon.<\/p>\n
Buhay si Sofia.<\/p>\n
Ligtas din ang anak naming si Noah.<\/p>\n
Pero dahil sa dami ng dugong nawala niya, pinagbawalan siyang magbuhat, maglakad nang matagal, o gumawa ng anumang mabigat na gawain habang nagpapagaling.<\/p>\n
Doon ako labis na nag-alala.<\/p>\n
Wala nang sariling magulang si Sofia. Nasa ibang bansa rin ang kapatid niya.<\/p>\n
Kaya nang sabihin ng aking ina, si Mama Cora, na sa bahay muna niya titira ang mag-ina, agad akong pumayag.<\/p>\n
\u201cHuwag kang mag-alala,\u201d sabi ni Mama sa video call. \u201cAko mismo ang mag-aalaga sa kanila. Kumuha pa ako ng private nurse.\u201d<\/p>\n
Mula noon, linggo-linggo akong nagpapadala ng animnapung libong piso.<\/p>\n
Hiwalay pa roon ang pambayad sa ospital, gamot, gatas, lampin, bitamina, at pagkain ni Sofia.<\/p>\n
May ipinadala rin akong dagdag na pera para bumili ng air purifier at bagong crib.<\/p>\n
Tuwing tatawag ako, si Mama ang laging sumasagot.<\/p>\n
\u201cNasaan si Sofia?\u201d<\/p>\n
\u201cNatutulog.\u201d<\/p>\n
\u201cPwede ko bang makita si Noah?\u201d<\/p>\n
\u201cKakaligo lang. Baka sipunin kapag inilabas ko.\u201d<\/p>\n
Minsan, maririnig ko ang mahinang boses ni Sofia sa likuran.<\/p>\n
Pero bago pa siya makalapit, biglang napuputol ang tawag.<\/p>\n
Kapag tinatanong ko si Mama kung bakit hindi ako kinakausap ng asawa ko, tatawa lang siya.<\/p>\n
\u201cSensitive lang iyan pagkatapos manganak. Alam mo naman ang hormones ng babae.\u201d<\/p>\n
Pinilit kong paniwalaan iyon.<\/p>\n
Lalo na nang regular akong padalhan ni Mama ng mga litrato.<\/p>\n
May larawan ng mamahaling sabaw.<\/p>\n
May kahon ng imported na gatas.<\/p>\n
May bagong crib na may puting kurtina.<\/p>\n
Sa isang larawan, may babaeng nakasuot ng puting uniporme at may stethoscope.<\/p>\n
\u201cIyan ang nurse,\u201d sabi ni Mama.<\/p>\n
Napanatag ako.<\/p>\n
Hindi ko napansin na sa lahat ng larawang ipinadala niya, walang kahit isang malinaw na kuha ni Sofia.<\/p>\n
Tatlong araw bago matapos ang kontrata namin, nagkaroon ng aberya sa susunod na biyahe. Sa halip na tumuloy agad sa ibang bansa, pinabalik sa Maynila ang barko.<\/p>\n
Hindi ko sinabi kahit kanino.<\/p>\n
Gusto kong personal na makita ang reaksiyon ni Sofia kapag bigla akong lumitaw sa harap niya.<\/p>\n
Pagkababa ko sa pier, dumiretso ako sa mall.<\/p>\n
Bumili ako ng rosas, bagong pajama para kay Sofia, at maliliit na damit para kay Noah.<\/p>\n
Bumili rin ako ng paborito niyang almond cake.<\/p>\n
Habang nasa taxi, ilang beses kong binasa ang huling mensaheng ipinadala niya dalawang araw na ang nakalipas.<\/p>\n
\u201cGab, miss na miss na kita. Sana makauwi ka na.\u201d<\/p>\n
Maikli iyon.<\/p>\n
Walang emoji.<\/p>\n
<\/ins><\/div>\n
Walang kasunod na kuwento tungkol kay Noah.<\/p>\n
Akala ko pagod lang siya.<\/p>\n
Bandang alas-nuwebe na ng gabi nang makarating ako sa bahay ni Mama sa Quezon City.<\/p>\n
Malaki at maliwanag ang bahay. Dalawang bagong sasakyan ang nakaparada sa garahe.<\/p>\n
Napakunot-noo ako.<\/p>\n
Wala namang nabanggit si Mama na bumili sila ng sasakyan.<\/p>\n
May malakas na tawanan at musika mula sa sala. Mukhang may salu-salo.<\/p>\n
Dahil gusto ko pa ring panatilihin ang sorpresa, dumaan ako sa gilid ng bahay.<\/p>\n
Nakabukas ang ilaw sa kusina.<\/p>\n
Dahan-dahan kong pinihit ang doorknob.<\/p>\n
Una kong nakita ang isang basag na plato sa tabi ng lababo.<\/p>\n
Pagkatapos, isang pares ng tsinelas na may bahid ng dugo.<\/p>\n
At sa pinakadulong bahagi ng sahig, nakasandal sa kabinet si Sofia.<\/p>\n
Suot niya ang parehong kupas na damit na suot niya noong araw na umalis ako.<\/p>\n
Magulo ang buhok niya. Lubog ang mga mata. Namamaga ang magkabilang paa.<\/p>\n
Sa harap niya ay isang maliit na kaserola ng pancit canton na walang itlog, gulay, o kahit sabaw man lang.<\/p>\n
Sinusubukan niyang lunukin ang bawat subo habang tahimik na pumapatak ang luha sa kanyang pisngi.<\/p>\n
Sa tabi niya, nakahiga si Noah sa loob ng isang lumang basket ng labada.<\/p>\n
Walang crib.<\/p>\n
Walang nurse.<\/p>\n
Walang imported na gatas.<\/p>\n
Nabitawan ko ang bouquet.<\/p>\n
Napalingon si Sofia.<\/p>\n
Nang makita niya ako, hindi siya ngumiti.<\/p>\n
Sa halip, mabilis niyang itinago ang namamagang kamay sa likod at bumulong nang nanginginig ang labi,<\/p>\n
\u201cGab\u2026 huwag kang maingay. Kapag nalaman ni Mama Cora na kumain ako nang hindi niya pinapayagan, kukunin na naman niya si Noah.\u201d<\/p>\n
Parang may mainit na bakal na idiniin sa dibdib ko.<\/p>\n
Lumuhod ako sa harap niya at marahang hinawakan ang mukha niya.<\/p>\n
\u201cSofia, tingnan mo ako.\u201d<\/p>\n
Umiling siya agad.<\/p>\n
\u201cGab, umalis ka muna. Kapag nakita ka nila\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cWalang kukuha kay Noah sa iyo.\u201d<\/p>\n
Napatingin siya sa akin.<\/p>\n
Hindi takot ang nasa mga mata niya.<\/p>\n
Pagod.<\/p>\n
Iyong uri ng pagod na dumarating kapag matagal ka nang humihingi ng tulong pero wala nang naniniwala.<\/p>\n
Kinuha ko ang anak namin mula sa basket.<\/p>\n
Malamig ang maliliit niyang paa.<\/p>\n
Manipis ang katawan niya, at may mapulang pantal sa leeg.<\/p>\n
\u201cSaan ang gamot niya?\u201d<\/p>\n
Napalunok si Sofia.<\/p>\n
\u201cWala.\u201d<\/p>\n
\u201cAng gatas?\u201d<\/p>\n
\u201cPinapainom nila ng tubig na may kaunting condensed milk kapag ayaw nila akong papasukin sa kusina.\u201d<\/p>\n
Napapikit ako.<\/p>\n
\u201cBakit hindi mo sinabi sa akin?\u201d<\/p>\n
Itinaas niya ang namamagang kamay.<\/p>\n
May pasa sa pulso at maliliit na hiwa sa mga daliri.<\/p>\n
\u201cKinuha nila ang cellphone ko pagkatapos kong subukang tumawag sa kapatid ko. Iyong mga mensahe sa iyo, si Mama Cora ang nagdidikta. Kapag may hindi ako sinunod, inilalayo nila si Noah.\u201d<\/p>\n
Mula sa sala, biglang narinig ang malakas na halakhakan ni Kuya Rommel.<\/p>\n
Kasunod noon ang boses ni Mama.<\/p>\n
\u201cBuksan na ang isa pang champagne! Bayad naman ni Gabriel!\u201d<\/p>\n
Dahan-dahan akong tumayo.<\/p>\n
Binuksan ko ang cellphone ko at sinimulan ang audio recording.<\/p>\n
Pagkatapos ay tinawagan ko ang isang kasamahan kong dating coast guard na ngayo\u2019y pulis sa Quezon City.<\/p>\n
\u201cLuis,\u201d mahina kong sabi. \u201cKailangan ko ng ambulansya at mga pulis sa bahay ni Mama. Posibleng may child neglect, physical abuse, at financial fraud. Huwag kayong mag-siren.\u201d<\/p>\n
Hindi ako naghintay ng sagot.<\/p>\n
Isinara ko ang tawag at inilagay ang cellphone sa bulsa ng polo ko.<\/p>\n
\u201cSofia, manatili ka rito. Darating ang tulong.\u201d<\/p>\n
Hinawakan niya ang laylayan ng damit ko.<\/p>\n
\u201cGab, huwag mo silang harapin nang mag-isa.\u201d<\/p>\n
Tumingin ako sa kanya.<\/p>\n
\u201cMatagal mo silang hinarap nang mag-isa.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi na ngayon.\u201d<\/p>\n
Bitbit si Noah, naglakad ako papunta sa sala.<\/p>\n
Nang buksan ko ang pinto, halos dalawampung tao ang naroon.<\/p>\n
May mamahaling pagkain sa mesa.<\/p>\n
May mga kahon ng appliances.<\/p>\n
Sa gitna ng garahe na tanaw mula sa sala, kumikintab ang dalawang bagong sasakyan.<\/p>\n
Si Mama ay may hawak na wineglass.<\/p>\n
Suot niya ang gintong pulseras na regalo ko kay Sofia noong ikalawang anibersaryo namin.<\/p>\n
Si Kuya Rommel naman ay nakasandal sa sofa habang ipinapakita sa mga bisita ang susi ng bagong SUV.<\/p>\n
Nang makita nila ako, sabay-sabay na nawala ang ingay.<\/p>\n
\u201cGabriel?\u201d halos mabitawan ni Mama ang baso. \u201cBakit hindi ka nagsabi?\u201d<\/p>\n
Hindi ako sumagot.<\/p>\n
Inilapag ko si Noah sa dibdib ko at hinayaan silang makita ang lumang lampin, ang pantal at ang namumutlang balat niya.<\/p>\n
\u201cSaan ang crib?\u201d<\/p>\n
Nanigas ang mukha ni Mama.<\/p>\n
\u201cNasa taas.\u201d<\/p>\n
\u201cSaan ang nurse?\u201d<\/p>\n
\u201cDay off.\u201d<\/p>\n
\u201cSaan ang imported na gatas?\u201d<\/p>\n
\u201cNaubos.\u201d<\/p>\n
Itinaas ko ang aking telepono.<\/p>\n
\u201cNasa kusina ang asawa kong labindalawang araw pa lang mula sa cesarean operation. Kumakain ng tuyong noodles sa sahig. Ang anak ko ay natutulog sa laundry basket.\u201d<\/p>\n
Napalingon ang mga bisita sa isa\u2019t isa.<\/p>\n
Mabilis na lumapit si Kuya Rommel.<\/p>\n
\u201cBaka nag-iinarte lang si Sofia. Alam mo naman\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cTumigil ka.\u201d<\/p>\n
Hindi ako sumigaw.<\/p>\n
Pero agad siyang natigilan.<\/p>\n
\u201cKanino nakapangalan ang SUV?\u201d<\/p>\n
Hindi siya nakasagot.<\/p>\n
\u201cGab,\u201d singit ni Mama, \u201chuwag tayong gumawa ng eksena sa harap ng mga bisita.\u201d<\/p>\n
\u201cAng animnapung libong ipinapadala ko kada linggo, nasaan?\u201d<\/p>\n
\u201cGinastos namin sa kanila.\u201d<\/p>\n
\u201cTalaga?\u201d<\/p>\n
Inilabas ko ang banking application sa cellphone.<\/p>\n
Bago bumaba ng barko, napansin kong sunod-sunod ang malalaking withdrawals sa account na ginagamit ni Mama.<\/p>\n
May bayad sa dealership.<\/p>\n
Down payment sa condominium ni Kuya Rommel.<\/p>\n
Designer bags.<\/p>\n
Hotel reservations.<\/p>\n
Wala ni isang resibo mula sa pharmacy o baby store.<\/p>\n
Iniharap ko ang screen sa kanila.<\/p>\n
\u201cDalawang milyon at walong daang libong piso ang nailabas sa loob ng tatlong buwan.\u201d<\/p>\n
Namula si Mama.<\/p>\n
\u201cPamilya mo rin kami.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ko ipinadala ang perang iyon para sa alak, sasakyan at condo.\u201d<\/p>\n
\u201cUtang na loob mo sa amin ang lahat ng mayroon ka!\u201d sigaw niya. \u201cKami ang nagpalaki sa iyo!\u201d<\/p>\n
Mula sa likuran ko, marahang bumukas ang pinto.<\/p>\n
Lumabas si Sofia, nakasandal sa dingding.<\/p>\n
\u201cMa\u2019am Cora,\u201d mahina niyang sabi, \u201cibigay n\u2019yo na lang po ang cellphone ko.\u201d<\/p>\n
Lumingon si Mama at nanlisik ang mata.<\/p>\n
\u201cBumalik ka sa kusina.\u201d<\/p>\n
Napakunot-noo ang ilang bisita.<\/p>\n
Mabilis kong hinarangan si Mama nang tangkain niyang lapitan si Sofia.<\/p>\n
\u201cSubukan mong hawakan siya.\u201d<\/p>\n
Biglang namutla ang mukha niya.<\/p>\n
\u201cGabriel, ina mo ako.\u201d<\/p>\n
\u201cAt asawa ko siya.\u201d<\/p>\n
\u201cAnak ko si Noah.\u201d<\/p>\n
\u201cAt hindi ko hahayaang gamitin ninyo silang dalawa para pondohan ang luho ninyo.\u201d<\/p>\n
Naglabas si Sofia ng maliit na memory card mula sa bulsa ng kupas niyang damit.<\/p>\n
\u201cIto ang galing sa lumang security camera sa kusina,\u201d sabi niya. \u201cHindi nila alam na gumagana pa.\u201d<\/p>\n
Napatitig si Mama sa card.<\/p>\n
\u201cSinungaling ka.\u201d<\/p>\n
\u201cHindi po.\u201d<\/p>\n
Ipinasok ko iyon sa card reader ng laptop na nasa mesa.<\/p>\n
Lumitaw ang mga video.<\/p>\n
Sa unang footage, makikitang hinahatak ni Mama ang cellphone mula sa kamay ni Sofia.<\/p>\n
Sa ikalawa, pinipilit siyang maghugas ng mga kaldero habang nakayuko sa sakit.<\/p>\n
Sa ikatlo, itinulak ni Kuya Rommel ang laundry basket gamit ang paa dahil umiiyak si Noah.<\/p>\n
At sa huling video, narinig ang malinaw na boses ni Mama.<\/p>\n
\u201cKapag nagsumbong ka kay Gabriel, sasabihin naming baliw ka pagkatapos manganak. Kami ang kukuha ng bata.\u201d<\/p>\n
Walang nagsalita.<\/p>\n
Isa-isang ibinaba ng mga bisita ang kanilang baso.<\/p>\n
Pagkaraan ng ilang segundo, may kumatok nang malakas sa pinto.<\/p>\n
Pumasok ang mga pulis kasama ang dalawang paramedic at isang social worker.<\/p>\n
Tumakbo si Mama papunta sa kusina, marahil para itago ang cellphone ni Sofia.<\/p>\n
Pero naharang siya ng isang pulis.<\/p>\n
Si Kuya Rommel naman ay nagtangkang kunin ang memory card.<\/p>\n
Agad siyang pinigilan.<\/p>\n
Habang sinusuri ng paramedic si Noah, sinabi nilang dehydrated siya at kailangan dalhin agad sa ospital.<\/p>\n
Si Sofia ay may impeksiyon sa sugat, matinding anemia at posibleng postpartum complications.<\/p>\n
Nang marinig ko iyon, halos mawalan ako ng lakas.<\/p>\n
Hindi ako nakauwi nang maaga para sorpresahin siya.<\/p>\n
Nakauwi ako sa tamang oras para hindi sila tuluyang mawala.<\/p>\n
Sa ospital, hindi ako umalis sa tabi nila.<\/p>\n
Dalawang araw na halos walang tulog habang nililinis ang sugat ni Sofia at inoobserbahan si Noah.<\/p>\n
Nang sa wakas ay magmulat siya, agad niyang hinanap ang anak namin.<\/p>\n
\u201cNarito siya,\u201d sabi ko.<\/p>\n
Inilapit ko ang crib.<\/p>\n
Tunay na crib.<\/p>\n
May malinis na kumot at maliit na monitor sa gilid.<\/p>\n
Napaluha siya.<\/p>\n
\u201cGalit ka ba sa akin?\u201d<\/p>\n
Umupo ako sa tabi niya.<\/p>\n
\u201cSa sarili ko.\u201d<\/p>\n
\u201cWala kang alam.\u201d<\/p>\n
\u201cPero hindi ako nagtanong nang sapat.\u201d<\/p>\n
Hinawakan ko ang kamay niya.<\/p>\n
\u201cHindi na kita hahayaang mapilitang patunayan na nasasaktan ka bago kita paniwalaan.\u201d<\/p>\n
Umiyak siya nang tahimik.<\/p>\n
Hindi ko siya pinilit magsalita.<\/p>\n
Sa mga sumunod na linggo, nagsampa kami ng kaso.<\/p>\n
Kinumpiska ang dalawang sasakyan matapos mapatunayang binili gamit ang perang para sa medical care ni Sofia at Noah.<\/p>\n
Nabawi rin ang down payment sa condominium ni Kuya Rommel.<\/p>\n
Kinasuhan sila ng qualified theft, grave coercion, physical abuse at paglabag sa mga batas laban sa karahasan sa kababaihan at bata.<\/p>\n
Hindi sila nakaligtas sa pagsasabing \u201cpamilya lang naman.\u201d<\/p>\n
Sa pagdinig, humingi ng tawad si Mama.<\/p>\n
Pero hindi siya tumingin kay Sofia.<\/p>\n
Sa akin siya nakatingin.<\/p>\n
\u201cAnak, patawarin mo ako. Nagkamali lang ako sa paggamit ng pera.\u201d<\/p>\n
Tumayo ako.<\/p>\n
\u201cHindi pera ang pinakamalaking kasalanan mo.\u201d<\/p>\n
Tumango ako kay Sofia.<\/p>\n
\u201cPinaniwala mo siyang wala siyang karapatang kumain, magpagaling o hawakan ang sariling anak.\u201d<\/p>\n
Nanghina ang mukha ni Mama.<\/p>\n
\u201cGabriel\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cAng tawad ay hindi tiket para makabalik ka sa buhay namin.\u201d<\/p>\n
Hindi kami bumalik sa bahay na iyon.<\/p>\n
Hindi na rin ako pumirma ng siyam na buwang kontrata sa barko.<\/p>\n
Tinanggap ko ang mas mababang posisyon sa isang shipping company sa Maynila, mas maliit ang sahod pero gabi-gabi akong nakakauwi.<\/p>\n
Makalipas ang anim na buwan, nakaupo kami ni Sofia sa maliit naming apartment habang pinapakain niya si Noah.<\/p>\n
May bagong peklat sa kanyang tiyan.<\/p>\n
May mga gabing nagigising pa rin siya sa takot na may kukuha sa bata.<\/p>\n
Pero ngayon, hindi na siya nag-iisa.<\/p>\n
Nang matapos uminom si Noah, inilagay niya ito sa crib.<\/p>\n
Pagkatapos ay inilabas ko mula sa kahon ang gintong kuwintas na dala ko noong gabing iyon.<\/p>\n
\u201cNgayon ko lang naalala,\u201d sabi ko.<\/p>\n
Ngumiti siya nang mahina.<\/p>\n
\u201cAyoko na niyan.\u201d<\/p>\n
Napahinto ako.<\/p>\n
Hinawakan niya ang kamay ko.<\/p>\n
\u201cMas gusto ko iyong bagong kandado sa pinto.\u201d<\/p>\n
Napatawa ako.<\/p>\n
Ako ang nagkabit niyon noong araw na lumipat kami.<\/p>\n
Isang kandadong kami lang ang may susi.<\/p>\n
Lumapit ako sa pinto at sinigurong nakasara iyon.<\/p>\n
Pagbalik ko, nakatulog na si Noah sa malinis niyang crib, habang si Sofia ay kumakain ng mainit na sabaw sa hapag.<\/p>\n
Hindi sa sahig.<\/p>\n
Hindi nang palihim.<\/p>\n
At sa unang pagkakataon mula nang makauwi ako, ang katahimikan sa loob ng bahay ay hindi bunga ng takot.<\/p>\n
Kundi ng kaligtasan.<\/p>\n
Labindalawang araw matapos maoperahan ang asawa ko sa panganganak, umuwi ako nang walang pasabi upang sorpresahin siya. May dala akong mga bulaklak, bagong damit para sa aming anak, at isang… <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":34,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-33","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=33"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":35,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/33\/revisions\/35"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/34"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=33"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=33"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=33"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}