{"id":314,"date":"2026-07-08T04:31:47","date_gmt":"2026-07-08T04:31:47","guid":{"rendered":"https:\/\/phnews.news\/?p=314"},"modified":"2026-07-08T04:31:47","modified_gmt":"2026-07-08T04:31:47","slug":"bahagi-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phnews.news\/?p=314","title":{"rendered":"BAHAGI 1"},"content":{"rendered":"

BAHAGI 1<\/strong><\/h1>\n

\u201cPasensya na po\u2026 late ako.\u201d<\/p>\n

Iyon ang unang sinabi ni\u00a0Isabel<\/strong>\u00a0pagpasok niya sa isang restaurant sa\u00a0Bonifacio Global City<\/strong>.<\/p>\n

Wala siyang dalang mamahaling handbag.<\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

Wala ring bulaklak o maliit na regalo para sa unang pagkikita.<\/p>\n

Sa halip\u2026<\/p>\n

May karga siyang limang taong gulang na batang mahimbing ang tulog, yakap-yakap ang isang lumang berdeng laruang buwaya.<\/p>\n

Halos matanggal na ang isa nitong sapatos.<\/p>\n

Nakabitin sa balikat ni Isabel ang isang malaking diaper bag na pun\u00f4 ng gatas, pamalit na damit, at kung anu-ano pang gamit ng bata.<\/p>\n

Magulo ang buhok niya.<\/p>\n

Halatang puyat.<\/p>\n

At bakas sa mukha ang pagod ng isang taong matagal nang hindi nakakakuha ng sapat na tulog.<\/p>\n

Sa mesa malapit sa bintana, napaangat ng tingin si\u00a0Gabriel<\/strong>.<\/p>\n

CEO siya ng isang financial technology company sa Maynila.<\/p>\n

Tatlong segundo niya lang tiningnan si Isabel.<\/p>\n

At agad niyang naisip\u2026<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Baka maling tao ang lumapit sa kanya.<\/p>\n

Sa dating app, ang litrato ni Isabel ay isang babaeng mahaba ang buhok, nakasuot ng asul na damit, at may banayad na ngiti.<\/p>\n

Pero ang babaeng nakatayo ngayon sa harap niya\u2026<\/p>\n

Parang isang taong kararating lang mula sa daycare.<\/p>\n

Pati ang receptionist ay napatingin kay Isabel nang may pagtataka.<\/p>\n

Nang makita ni Isabel si Gabriel, bigla rin siyang natigilan.<\/p>\n

\u201cNaku\u2026\u201d<\/p>\n

Mahina niyang bulong.<\/p>\n

Namula ang mukha niya habang nagmamadaling lumapit.<\/p>\n

\u201cPasensya na talaga.\u201d<\/p>\n

\u201cSobrang traffic.\u201d<\/p>\n

\u201cNag-cancel ang yaya wala pang isang oras bago ang usapan natin.\u201d<\/p>\n

\u201cTumawag ako sa apat na tao, pero walang puwedeng tumulong.\u201d<\/p>\n

\u201cDalawang beses na kitang na-cancel dati.\u201d<\/p>\n

\u201cKung magkakansela pa ulit ako ngayon\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cBaka isipin mong wala talaga akong interes.\u201d<\/p>\n

Agad na tumayo si Gabriel.<\/p>\n

\u201cHi.\u201d<\/p>\n

\u201cHi\u2026\u201d<\/p>\n

Pareho silang hindi alam kung ano ang susunod na gagawin.<\/p>\n

Sakto namang nahulog sa sahig ang laruang buwaya.<\/p>\n

Dumulas ang diaper bag mula sa balikat ni Isabel.<\/p>\n

May isang kahon ng gatas na gumulong hanggang ilalim ng mesa.<\/p>\n

Napayuko si Isabel.<\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

Gusto na lang niyang lamunin siya ng lupa.<\/p>\n

Mabilis na yumuko si Gabriel para pulutin ang mga gamit.<\/p>\n

Pagkatapos ay hinila niya ang upuan.<\/p>\n

\u201cMaupo ka muna.\u201d<\/p>\n

\u201cBaka pati buong mundo mo mahulog mamaya.\u201d<\/p>\n

Napatawa si Isabel.<\/p>\n

Unang beses siyang ngumiti buong araw.<\/p>\n

\u201cMatagal nang bumagsak ang mundo ko.\u201d<\/p>\n

\u201cPinupulot ko na lang paunti-unti.\u201d<\/p>\n

Napangiti si Gabriel.<\/p>\n

Hindi dahil nakakatawa ang sinabi niya.<\/p>\n

Kundi dahil alam niyang\u2026<\/p>\n

May mga taong biro ang ginagamit para itago ang pagod.<\/p>\n

Mahimbing pa ring natutulog ang bata.<\/p>\n

Mahinang tanong ni Gabriel,<\/p>\n

\u201cAno\u2019ng pangalan niya?\u201d<\/p>\n

\u201cLuca.<\/strong>\u201c<\/p>\n

\u201cAt ano naman ang pangalan ng buwaya?\u201d<\/p>\n

Napapikit si Isabel.<\/p>\n

\u201cSir Chompy.<\/strong>\u201c<\/p>\n

Napatawa si Gabriel.<\/p>\n

\u201cAstig ang pangalan.\u201d<\/p>\n

\u201cSiya mismo ang nagbigay niyan noong tatlong taong gulang pa lang siya.\u201d<\/p>\n

\u201cHanggang ngayon, ayaw pa rin niyang palitan.\u201d<\/p>\n

Unti-unting gumaan ang usapan.<\/p>\n

Umorder si Gabriel ng pasta.<\/p>\n

\n
<\/div>\n<\/div>\n

Soup.<\/p>\n

Pizza.<\/p>\n

French fries.<\/p>\n

At dagdag pang dessert.<\/p>\n

Agad namang umiling si Isabel.<\/p>\n

\u201cNaku, sobra na yata.\u201d<\/p>\n

\u201cPaano kung magising siya?\u201d<\/p>\n

\u201cKapag hindi naubos, puwede namang i-take out.\u201d<\/p>\n

Kaswal lang ang sagot ni Gabriel.<\/p>\n

Pagkaraan ng halos labinlimang minuto\u2026<\/p>\n

Pakiramdam nila, isa na talaga itong normal na date.<\/p>\n

Si Isabel ay preschool teacher sa\u00a0Quezon City<\/strong>.<\/p>\n

Si Gabriel naman ay isang successful na negosyante na hindi pa nag-aasawa.<\/p>\n

Mahilig si Isabel sa mga kuwentong pambata, matapang na kape, at maulan na hapon.<\/p>\n

Si Gabriel naman ay mahilig mag-hiking tuwing weekend, manood ng lumang science fiction movies, at mag-alaga ng halaman kahit palagi itong namamatay.<\/p>\n

Magaan ang usapan.<\/p>\n

Natural.<\/p>\n

Parang matagal na silang magkakilala.<\/p>\n

Hanggang sa\u2026<\/p>\n

Biglang nagmulat ng mata si Luca.<\/p>\n

Tinitigan niya si Gabriel mula ulo hanggang paa.<\/p>\n

Tahimik.<\/p>\n

Pagkatapos ay seryoso siyang nagtanong.<\/p>\n

\u201cMayaman ka ba?<\/strong>\u201c<\/p>\n

Biglang nabulunan si Gabriel sa iniinom niyang tubig.<\/p>\n

BAHAGI 2<\/strong><\/h1>\n

Natahimik ang buong mesa.<\/p>\n

Halos mabulunan si Gabriel sa iniinom niyang tubig.<\/p>\n

Namula agad ang mukha ni Isabel.<\/p>\n

\u201cLuca!<\/strong>\u201c<\/p>\n

Mahina pero mariin ang boses niya.<\/p>\n

\u201cHindi nagtatanong ng ganyan.\u201d<\/p>\n

Napakunot-noo ang bata.<\/p>\n

\u201cBakit?\u201d<\/p>\n

\u201cKasi\u2026 bastos \u2018yon.\u201d<\/p>\n

Tahimik na pinagmasdan ni Luca si Gabriel.<\/p>\n

Mula sa mamahalin nitong relo\u2026<\/p>\n

Hanggang sa plantsadong polo\u2026<\/p>\n

At makintab na leather shoes.<\/p>\n

Pagkatapos ay tumango siya na parang may natuklasang mahalagang bagay.<\/p>\n

\u201cPero mukha ka kasing mahal.\u201d<\/p>\n

Hindi na napigilan ni Gabriel.<\/p>\n

Napahalakhak siya nang todo.<\/p>\n

Napatingin pa sa kanila ang ibang tao sa restaurant.<\/p>\n

Napahawak na lang si Isabel sa noo.<\/p>\n

\u201cNakakahiya talaga.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ko alam kung saan niya natutunan \u2018yan.\u201d<\/p>\n

Pinunasan ni Gabriel ang luhang lumabas sa kakatawa.<\/p>\n

\u201cHuwag kang mag-sorry.\u201d<\/p>\n

\u201cSa totoo lang, matagal na noong huli akong may nagsabi ng isang bagay nang ganito ka-prangka.\u201d<\/p>\n

Mukhang natuwa si Luca.<\/p>\n

Parang ipinagmamalaki pa niya ang sinabi niya.<\/p>\n

Maya-maya, basta na lang siyang kumuha ng fries sa plato ni Gabriel.<\/p>\n

Sinundan pa ng isang slice ng pizza.<\/p>\n

Pagkatapos ay sumandok pa ng pasta nito.<\/p>\n

Wala man lang paalam.<\/p>\n

Sa halip na mainis\u2026<\/p>\n

Napailing na lang si Gabriel habang nakangiti.<\/p>\n

Pagkatapos ng hapunan, may kakaiba siyang napagtanto.<\/p>\n

Sa dami ng mga mamahaling dinner date na napuntahan niya nitong nakaraang taon\u2026<\/p>\n

Ito ang pinakamasaya.<\/p>\n

Walang nagpapanggap.<\/p>\n

Walang nag-iimpress.<\/p>\n

Hindi man lang sinubukan ni Isabel na magmukhang perpekto.<\/p>\n

Mas abala pa itong pigilan si Luca na huwag lagyan ng ketchup ang tubig kaysa alalahanin kung ano ang tingin ni Gabriel sa kanya.<\/p>\n

At iyon mismo\u2026<\/p>\n

Ang nagpagaan ng loob niya.<\/p>\n

Paglabas nila ng restaurant, presko ang hangin sa gabi.<\/p>\n

Kumikinang ang mga ilaw ng siyudad sa basang kalsada.<\/p>\n

Ilang minuto lang\u2026<\/p>\n

Nakatulog na naman si Luca sa balikat ni Isabel.<\/p>\n

Tahimik na sinamahan sila ni Gabriel hanggang sa kotse.<\/p>\n

Binuksan niya ang pinto at tinulungan si Isabel na ihiga ang bata sa child seat.<\/p>\n

Habang inaayos nito ang seatbelt\u2026<\/p>\n

Mahinang bumulong si Luca habang nakapikit.<\/p>\n

\u201cMama\u2026<\/strong>\u201c<\/p>\n

Biglang natigilan si Isabel.<\/p>\n

Isang segundo lang.<\/p>\n

Pero sapat iyon para mapansin ni Gabriel.<\/p>\n

Marahan niyang hinaplos ang buhok ng bata.<\/p>\n

\u201cHindi, sweetheart\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cSi Tita Isabel lang ako.\u201d<\/p>\n

\u201cMahal na mahal ka pa rin ng mama mo.\u201d<\/p>\n

Napabuntong-hininga si Luca.<\/p>\n

At muling nakatulog.<\/p>\n

Tahimik lang si Gabriel.<\/p>\n

Pakiramdam niya\u2026<\/p>\n

May isang kuwentong hindi pa niya alam.<\/p>\n

Isang kuwentong nakatago sa likod ng mga ngiti ni Isabel.<\/p>\n

Sa malalalim nitong eyebags.<\/p>\n

At sa pagod na lagi nitong tinatawanan.<\/p>\n

Isinara ni Isabel ang pinto ng kotse.<\/p>\n

Ngumiti siya nang nahihiya.<\/p>\n

\u201cSalamat.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ka tumakbo palayo.\u201d<\/p>\n

Ngumiti rin si Gabriel.<\/p>\n

\u201cSa totoo lang\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cIniisip ko na kung saan ko kayo iimbitahan sa susunod.\u201d<\/p>\n

Natigilan si Isabel.<\/p>\n

Bago pa siya makasagot\u2026<\/p>\n

Biglang tumunog ang cellphone niya.<\/p>\n

Pagtingin niya sa screen\u2026<\/p>\n

Biglang namutla ang mukha niya.<\/p>\n

Nanginginig niyang tiningnan ang pangalan ng tumatawag.<\/p>\n

St. Luke\u2019s Medical Center.<\/strong><\/p>\n

BAHAGI 3<\/strong><\/h1>\n

Agad niyang sinagot ang tawag.<\/p>\n

\u201cHello?\u201d<\/p>\n

Nagmamadaling nagsalita ang nasa kabilang linya.<\/p>\n

\u201cMa\u2019am Isabel?\u201d<\/p>\n

\u201cNasa emergency room po ngayon si Lola Rosa.\u201d<\/p>\n

\u201cPaulit-ulit po niyang hinahanap ang pangalan ninyo.\u201d<\/p>\n

Biglang nanghina ang mga tuhod ni Isabel.<\/p>\n

Si\u00a0Lola Rosa<\/strong>.<\/p>\n

Ang lola ni Luca.<\/p>\n

At ang tanging natitirang pamilya nilang dalawa.<\/p>\n

Napansin iyon ni Gabriel.<\/p>\n

\u201cMay problema ba?\u201d<\/p>\n

Pinilit ngumiti ni Isabel.<\/p>\n

\u201cNasa ospital ang lola ko.\u201d<\/p>\n

\u201cKailangan ko nang umalis.\u201d<\/p>\n

Kakapasok pa lang niya sa driver\u2019s seat nang maramdaman niyang may humawak sa pinto.<\/p>\n

Si Gabriel iyon.<\/p>\n

\u201cAko na ang magda-drive.\u201d<\/p>\n

\u201cHindi na kailangan\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cHindi ito ang oras para maging mahiyain.\u201d<\/p>\n

Buong biyahe papunta sa ospital\u2026<\/p>\n

Tahimik silang tatlo.<\/p>\n

Tanging mahinang paghinga ni Luca ang maririnig.<\/p>\n

Pagdating sa emergency room\u2026<\/p>\n

Agad na tumakbo si Isabel papasok.<\/p>\n

Tahimik namang sumunod si Gabriel.<\/p>\n

Habang naghihintay sa labas\u2026<\/p>\n

Hindi niya sinasadyang marinig ang pag-uusap ni Isabel at ng doktor.<\/p>\n

\u201cKayo po ba ang nanay ng bata?\u201d<\/p>\n

Marahang umiling si Isabel.<\/p>\n

\u201cHindi po.\u201d<\/p>\n

\u201cTita niya ako.\u201d<\/p>\n

\u201cAng ate ko\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cNamatay sa isang aksidente tatlong taon na ang nakalipas.\u201d<\/p>\n

\u201cAt ang ama ni Luca\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cUmalis bago pa siya ipanganak.\u201d<\/p>\n

\u201cKami na lang ni Lola Rosa ang nagpalaki sa kanya.\u201d<\/p>\n

Parang may humigpit sa dibdib ni Gabriel.<\/p>\n

Sa wakas\u2026<\/p>\n

Naiintindihan na niya.<\/p>\n

Kaya pala sanay na sanay si Isabel mag-alaga ng bata.<\/p>\n

Kaya pala tinatawag siyang \u201cMama\u201d ni Luca kapag nananaginip.<\/p>\n

Kaya pala parang pasan niya ang bigat ng buong mundo.<\/p>\n

Lumipas ang ilang oras.<\/p>\n

Nakalabas sa panganib si Lola Rosa.<\/p>\n

Pero sinabi ng doktor na mahaba pa ang gamutan.<\/p>\n

Malaki rin ang magiging gastos.<\/p>\n

Tahimik na nakaupo si Isabel sa hallway.<\/p>\n

Nakatitig sa mga papeles ng ospital.<\/p>\n

Unti-unting tumulo ang mga luha niya.<\/p>\n

Hindi siya humahagulgol.<\/p>\n

Tahimik lang siyang umiiyak.<\/p>\n

Lumapit si Gabriel.<\/p>\n

Iniabot ang isang baso ng mainit na kape.<\/p>\n

\u201cHuwag mong akuin lahat.\u201d<\/p>\n

Mabilis na pinunasan ni Isabel ang luha.<\/p>\n

\u201cKaya ko ito.\u201d<\/p>\n

Ngumiti si Gabriel.<\/p>\n

\u201cAlam kong kaya mo.\u201d<\/p>\n

\u201cPero hindi ibig sabihin no\u2019n\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cKailangan mong harapin ang lahat nang mag-isa.\u201d<\/p>\n

Napatingin si Isabel sa kanya.<\/p>\n

\u201cSana\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cPayagan mo akong maging kaagapay ninyo.\u201d<\/p>\n

Hindi dahil naaawa ako.<\/p>\n

Kundi dahil\u2026<\/p>\n

Gusto kong makilala pa ang babaeng kayang ngumiti kahit pasan ang napakaraming sakit.\u201d<\/p>\n

Nanahimik si Isabel.<\/p>\n

Matagal.<\/p>\n

Pagkatapos ay bahagya siyang ngumiti.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming taon\u2026<\/p>\n

May taong tumingin sa kanya.<\/p>\n

Hindi bilang isang babaeng may responsibilidad.<\/p>\n

Hindi bilang kapalit ng isang ina.<\/p>\n

Kundi bilang isang babaeng karapat-dapat ding mahalin.<\/p>\n

Makalipas ang tatlong buwan\u2026<\/p>\n

Hindi pa rin nagkaroon ng date sina Gabriel at Isabel na silang dalawa lang.<\/p>\n

Laging kasama si Luca.<\/p>\n

Minsan gusto nitong kumain ng fried chicken.<\/p>\n

Minsan naman gusto nitong maglaro ng robots.<\/p>\n

At isang araw, seryoso nitong sinabi kay Gabriel,<\/p>\n

\u201cKung gusto mong maging asawa ni Tita Isabel\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cKailangan pumasa ka muna sa interview ko.\u201d<\/p>\n

Napatawa si Gabriel.<\/p>\n

\u201cSige.\u201d<\/p>\n

\u201cPasado ba ako?\u201d<\/p>\n

Nag-isip nang matagal si Luca.<\/p>\n

Pagkatapos ay iniabot ang maliit niyang kamay.<\/p>\n

\u201cSa ngayon\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cPwede ka nang mag-second interview.\u201d<\/p>\n

Napatawa sina Gabriel at Isabel.<\/p>\n

At doon naisip ni Gabriel\u2026<\/p>\n

Na ang pinakamagandang bagay na nahanap niya sa isang sablay na blind date\u2026<\/p>\n

Ay hindi lang isang babaeng mamahalin.<\/p>\n

Kundi isang tahanang hindi niya alam na matagal na pala niyang hinahanap.<\/p>\n

<\/div>\n
<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

BAHAGI 1 \u201cPasensya na po\u2026 late ako.\u201d Iyon ang unang sinabi ni\u00a0Isabel\u00a0pagpasok niya sa isang restaurant sa\u00a0Bonifacio Global City. Wala siyang dalang mamahaling handbag. Wala ring bulaklak o maliit na… <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":315,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-314","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/314","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=314"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/314\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":316,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/314\/revisions\/316"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/315"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=314"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=314"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=314"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}