\u201cIpalaglag mo na ang naunang tatlo, pero sa pagkakataong ito, hayaan mo siyang ituloy. Kapag may anak na kami, matututo rin siyang manahimik at makuntento.\u201d<\/p>\n
Nakatayo si\u00a0Lucas Santos<\/b>\u00a0sa loob ng opisina ng pinuno ng OB-GYN department sa isang pribadong ospital sa Makati. Ang boses niya ay kalmado, tila ba nag-uutos lang sa isa sa mga tauhan niya.<\/p>\n
Matagal na nanahimik ang doktor bago dahan-dahang itinaas ang kanyang salamin.<\/p>\n
\u201cMay problema ba?\u201d tanong ni Lucas.<\/p>\n
\u201cSe\u00f1or Lucas\u2026\u201d Nag-atubili ang doktor bago ibinaba ang boses, \u201cTatlong araw na ang nakakaraan, pumunta rito si\u00a0Se\u00f1ora Isla<\/b>\u00a0nang mag-isa upang sumailalim sa operasyon.\u201d<\/p>\n
Agad na humarap si Lucas sa kanya.<\/p>\n
\u201cAnong sinabi mo?\u201d<\/p>\n
\u201cNaging matagumpay ang operasyon, at kasalukuyan nang nagpapagaling si Se\u00f1ora Isla\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cSino ang nagbigay sa kanya ng pahintulot na gawin \u2018yon?!\u201d<\/p>\n
Napakalamig ng boses ni Lucas na naging dahilan ng pagkatigil ng doktor, ngunit sumagot pa rin ito:<\/p>\n
\u201cHindi niya kailangan ng pahintulot ng kahit sino. Si Se\u00f1ora Isla mismo ang pumirma sa consent form. Karapatan niya \u2018yon.\u201d<\/p>\n
Napahigpit ang hawak ni Lucas sa kanyang mga susi hanggang sa mamuti ang kanyang mga kasukasuan.<\/p>\n
Agad niyang tinawagan si Isla.<\/p>\n
Sa unang tawag, walang sumasagot.<\/p>\n
Sa ikalawang pagkakataon, nakapatay na ang telepono.<\/p>\n
Mabilis na nilisan ni Lucas ang ospital. Nagmamadaling sumunod ang kanyang katulong sa negosyo:<\/p>\n
\u201cSir Lucas, may board meeting po kayo ngayong alas-tres ng hapon\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cI-kansela mo lahat.\u201d<\/p>\n
Mula sa ospital pabalik sa kanilang mansyon sa Forbes Park, labindalawang minuto lang ang ginugol niya sa pagmamaneho.<\/p>\n
Bukas na bukas ang malaking pinto.<\/p>\n
Nakatayo si\u00a0Manang Teresa<\/b>\u00a0sa koridor, halatang may gustong sabihin ngunit nag-aalangan.<\/p>\n
\u201cNasaan ang Asawa ko?\u201d<\/p>\n
\u201cAng Se\u00f1ora po\u2026 nag-eempake ng kanyang mga gamit.\u201d<\/p>\n
Dire-diretsong umakyat si Lucas sa ikalawang palapag.<\/p>\n
Hindi nakakandado ang pinto ng kwarto.<\/p>\n
Inaayos ni Isla ang kanyang mga damit, isa-isang itinatabi nang maayos sa loob ng isang bente sais pulgadang maleta.<\/p>\n
Dahan-dahan.<\/p>\n
Kalmado.<\/p>\n
Tila ba matagal na niyang pinaghandaan ang araw na ito.<\/p>\n
\u201cIsla.\u201d<\/p>\n
Hindi siya nag-angat ng tingin.<\/p>\n
\u201cAng bata\u2026 ipinalaglag mo?\u201d<\/p>\n
\u201cOo.\u201d<\/p>\n
\u201cSino ang nagbigay sa iyo ng lakas ng loob na gawin \u2018yon?\u201d<\/p>\n
Isinarado ni Isla ang siper ng maleta, at doon pa lamang niya itiningin ang kanyang mga mata kay Lucas.<\/p>\n
Natigilan si Lucas.<\/p>\n
Sa nakalipas na tatlong taon ng kanilang kasal, hindi niya kailanman nakita ang ganoong tingin sa mukha ng asawa.<\/p>\n
Walang luha.<\/p>\n
Walang hinanakit.<\/p>\n
Walang pagmamakaawa.<\/p>\n
Isang nakakatakot na kawalan ng emosyon.<\/p>\n
\u201cAng unang tatlo, pinilit mo akong ipalaglag,\u201d kalmadong pambubukas ni Isla. \u201cAng pang-apat, kusa kong ipinalaglag.\u201d<\/p>\n
\u201cIkaw\u2026\u201d<\/p>\n
\u201cPatas lang, hindi ba?\u201d<\/p>\n
Hahakbang sana si Lucas nang isang beses ngunit tila napako sa kanyang kinatatayuan dahil sa mga salitang iyon.<\/p>\n
\u201cIniwan ko na ang divorce papers sa ibabaw ng coffee table. Pirma mo na lang ang kulang.\u201d<\/p>\n
Hindi man lang tinapunan ng tingin ni Lucas ang kasunduan sa mesa.<\/p>\n
\u201cIsla, hindi mo ba ititigil ang pag-iinarte mong ito?\u201d<\/p>\n
\u201cHindi ako nag-iinarte.\u201d<\/p>\n
Hinila ni Isla ang kanyang maleta para umalis. Ang tunog ng gulong sa sahig na gawa sa kahoy ay nagdulot ng isang mabigat at nakakabinging katahimikan.<\/p>\n
Humalang si Lucas sa tapat ng pinto. Ang kanyang matangkad at malaking pangangatawan ay halos humarang sa buong daanan.<\/p>\n
Huminto si Isla.<\/p>\n
\u201cParaanin mo ako.\u201d<\/p>\n
\u201cKung iiwan mo ako, saan ka naman pupunta?\u201d<\/p>\n
Hindi siya sumagot.<\/p>\n
Tiningnan siya ni Lucas mula sa itaas pababa, sabay isang malamig na tawa:<\/p>\n
\u201cIsla, kapag umalis ka sa piling ko, kahit credit card hindi mo magagamit.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam ko.\u201d<\/p>\n
\u201cAlam mo naman pala, pero bakit mo pa rin\u2014\u201d<\/p>\n
\u201cMay mga kamay at paa ako. Kaya kong magtrabaho.\u201d<\/p>\n
Agad na nagdilim ang mukha ni Lucas.<\/p>\n
Sa tatlong taon ng kanilang kasal, ito ang unang pagkakataon na kinausap siya ni Isla sa ganoong tono ng boses.<\/p>\n
Dati, palagi lang itong tahimik.<\/p>\n
Kapag sinabi niyang ipalaglag ang bata, sinusunod niya.<\/p>\n
Kapag sinabi niyang manatili sa bahay, nananatili siya.<\/p>\n
Hindi niya ito pinapayagang sumama sa mga social gatherings ng alta lipunan, at hindi kailanman nagreklamo si Isla.<\/p>\n
Noong laitin siya ng ina ni Lucas dahil sa kawalan ng marangyang pinagmulan, yumuko lang ito at humingi ng paumanhin.<\/p>\n
Nang pumunta si\u00a0Chloe Reyes<\/b>\u00a0sa bahay, si Isla pa mismo ang nagtimpla ng tsaa at naghain ng prutas para asikasuhin ito.<\/p>\n
Kapag tatlong araw na hindi umuuwi si Lucas, hindi man lang ito tumatawag para magtanong.<\/p>\n
Isang napakaturing na masunuring babae\u2026<\/p>\n
Ngunit ngayon, ito na ang kusang humihingi ng pahiwalay.<\/p>\n
Inakala ni Lucas na nakikipagnegosasyon lang ito para sa mas magandang kondisyon.<\/p>\n
\u201cIbagsak mo ang maletang \u2018yan. Huwag ka nang mag-eskandalo.\u201d<\/p>\n
Tiningnan siya ni Isla sa mga mata.<\/p>\n
\u201cLucas Santos, sa tingin mo ba nakikipagnegosasyon ako sa iyo?\u201d<\/p>\n
Inilabas niya ang kanyang telepono, binuksan ang isang screenshot, at ipinakita sa harap ng lalaki.<\/p>\n
Ito ay isang kasaysayan ng bank transfer.<\/p>\n
Dalawampu\u2019t limang milyong piso (\u20b125,000,000)<\/b>\u00a0ang isinalin sa account ni Chloe Reyes.<\/p>\n
Ang nagpadala: Lucas Santos.<\/p>\n
Ang petsa ng transaksyon ay noong ikalabinlimang araw ng nakaraang buwan.<\/p>\n
Eksaktong isang araw bago ang kanyang ikatlong sapilitang pagpapalaglag dahil sa pagdurugo.<\/p>\n
\u201cNoong araw na ibinili mo siya ng kuwintas\u2026 nakahiga ako sa operating table dahil sa malalang hemorrhage.\u201d<\/p>\n
Napakasewabe ng boses ni Isla. Napakahina na tila wala nang natitirang buhay.<\/p>\n
\u201cTatlong beses kang tinawagan ng nars. Pero hindi mo man lang sinagot kahit isa.\u201d<\/p>\n
Nanginig ang mga daliri ni Lucas.<\/p>\n
\u201cApat na oras akong nasa loob ng operating room. Ang pumirma sa consent form\u2026 ay ang katulong natin.\u201d<\/p>\n
Itinabi ni Isla ang kanyang telepono.<\/p>\n
\u201cMas mabuti pa si Manang Teresa kaysa sa iyo.\u201d<\/p>\n
Gumalaw ang mga labi ni Lucas, ngunit walang salitang lumabas sa kanyang bibig.<\/p>\n
Hinila ni Isla ang maleta at dinalaan siya.<\/p>\n
Hindi na siya pinigilan ni Lucas.<\/p>\n
Hindi sa dahilang ayaw niya itong pigilan. Kundi sa sandaling iyon, napagtanto niya na wala na siyang natitirang karapatan para magsalita pa.<\/p>\n
Bumaba si Isla at naglakad patungo sa pangunahing pinto.<\/p>\n
Nakatayo sa tabi si Manang Teresa, namumula na ang mga mata sa pag-iyak.<\/p>\n
\u201cSe\u00f1ora\u2026\u201d<\/p>\n
Ngumiti si Isla sa kanya.<\/p>\n
\u201cManang Teresa, salamat po sa pag-aalaga sa akin sa loob ng tatlong taon.\u201d<\/p>\n
Hahakbang na sana si Isla palabas ng pinto nang biglang narinig ang mabilis at mabibigat na yapak pababa ng hagdan.<\/p>\n
\u201cIsla! Huwag mong subukang umalis!\u201d<\/p>\n
Isang malakas na kalabog ang umalingawngaw. Sinundan siya ni Lucas at marahas na isinara ang pinto. Hinarangan niya ito gamit ang kanyang buong katawan, hinihingal, at ang mga mata ay nanlilisik sa galit at takot na hindi niya maipaliwanag.<\/p>\n
\u201cHindi ka aalis! Asawa kita, Isla! Sa ayaw at sa gusto mo, mananatili ka sa bahay na ito!\u201d sigaw ni Lucas, habang pilit na inaagaw ang hawakan ng maleta.<\/p>\n
Ngunit sa pagkakataong ito, hindi na natakot si Isla. Lalong naging malamig ang kanyang mga mata, tila ba ang lalaking nasa harap niya ay isang estranghero na nagwawala sa daan.<\/p>\n
\u201cBitawan mo, Lucas,\u201d mahina ngunit mariing utos ni Isla.<\/p>\n
\u201cAt kung ayoko?!\u201d Halos mabasag ang boses ni Lucas sa naghalong galit at pride. \u201cAno? Lalaban ka na ngayon? Tandaan mo kung sino ang nag-angat sa iyo mula sa putikan! Kung hindi dahil sa pamilya Santos, isang hamak na ulila ka pa rin na walang pinag-aralan!\u201d<\/p>\n
Pak!<\/p>\n
Isang matunog na sampal ang dapo sa mukha ni Lucas. Namilog ang mga mata ni Manang Teresa sa gulat, napakapit sa kanyang dibdib.<\/p>\n
Nalingat ang ulo ni Lucas sa lakas ng sampal. Unti-unting namula ang kanyang pisngi, kasabay ng mabilis na pag-akyat ng galit sa kanyang ugat. Sa buong buhay niya, walang sinumang nangahas na magbuhat ng kamay sa kanya\u2014lalo na ang babaeng itinuturing niyang sunod-sunuran lang.<\/p>\n
\u201cPaano mo nakuha ang karapatang sumbatan ako?!\u201d Sa wakas, sumabog na rin ang emosyong tatlong taon nang kinikimkim ni Isla. Umiyak siya, hindi dahil sa lungkot, kundi dahil sa labis na pooot.<\/p>\n
\u201cOo, ulila ako! Pero bago kita makilala, may dangal ako! Binura mo ang pagkatao ko! Ginawa mo akong parang aso na naghihintay ng tira-tirang atensyon mo habang nilulustay mo ang pera mo sa babae mo!\u201d<\/p>\n
Itinuro ni Isla ang kanyang tiyan na bahagya pang masakit dahil sa operasyon.<\/p>\n
\u201cApat na buhay, Lucas! Apat na sanggol ang pinatay ng pamilyang ito! Ang unang tatlo, pinilit mo ako dahil sabi mo \u2018nakakasira sa karera mo\u2019 at \u2018hindi pa ako karapat-dapat maging ina ng anak mo.\u2019 At ngayong nalaman mong ibinigay mo kay Chloe ang perang pambayad sana sa ospital ko, sasabihin mo sa aking \u2018itutuloy na\u2019 para lang manahimik ako?!\u201d<\/p>\n
\u201cIsla\u2026 tungkol sa pera\u2026\u201d Pilit na sumabat si Lucas, ang kanyang puso ay biglang sinasaksak ng matinding kaba nang makita ang dugo na unti-unting bumabakat sa puting damit ni Isla\u2014isang senyales na bumukas ang tahi nito dahil sa emosyon.<\/p>\n
\u201cHuwag mong banggitin ang pangalan ko!\u201d Huling beses na sumigaw si Isla, bago bumalik ang nakakatakot nitong ngiti. Isang ngiti ng taong tuluyan nang sumuko.<\/p>\n
\u201cAlam mo ba kung bakit ko ipinalaglag ang pang-apat? Hindi dahil sa galit ako sa iyo. Kundi dahil ayokong magkaroon ng ama ang anak ko na kasing dumi at kasing walang-puso mo. Ayokong dumaloy ang maruming dugo ng mga Santos sa ugat niya.\u201d<\/p>\n
Parang gumuho ang mundo ni Lucas sa mga salitang iyon. Ang kanyang mapagmataas na puso ay tuluyan nang nadurog.<\/p>\n
\u201cIsla\u2026 ang damit mo\u2026 may dugo\u2026\u201d Nauutal na sabi ni Lucas, susubukan sana nitong hawakan ang balikat ng asawa, ngunit marahas na umiwas si Isla.<\/p>\n
\u201cHuwag mo akong hawakan. Nakakadiri ka.\u201d<\/p>\n
Kinuha ni Isla ang folder ng divorce papers sa ibabaw ng coffee table at marahas na isinampal ito sa dibdib ni Lucas. Kasabay niyon, buong lakas niyang itinulak ang lalaki palayo sa pinto. Sa pagkakataong ito, wala nang lakas si Lucas para lumaban. Humakbang siya pabalik, tulala at paralisado.<\/p>\n
Binuksan ni Isla ang pinto. Ang sikat ng araw sa labas ng mansyon sa Forbes Park ay tumama sa kanyang mukha\u2014maliwanag, malaya, at malayo sa kadiliman ng buhay-may-asawa kay Lucas.<\/p>\n
\u201cManang Teresa, alagaan niyo po ang sarili niyo,\u201d huling bilin ni Isla, bago tuluyang hinila ang maleta palabas ng tarangkahan nang hindi man lang nililingon ang lalaking nakaluhod na ngayon sa sahig, yakap ang mga papel na may bahid ng sarili niyang dugo.<\/p>\n
Limang buwan ang lumipas.<\/p>\n
Ang mansyon ng mga Santos sa Forbes Park ay naging mistulang isang mamahaling libingan. Walang ingay, walang init, at walang buhay.<\/p>\n
Naupo si Lucas sa madilim na silid-aklatan, hawak ang isang baso ng mamahaling alak. Ngunit kahit anong pait ng inumin, hindi nito mapantayan ang pait ng pagsisisi sa kanyang dibdib. Sa nakalipas na mga buwan, napatunayan ng imbestigasyon na si Chloe Reyes ang nagmanipula sa lahat\u2014ang huwad na pagbubuntis nito at ang mga pekeng dokumento upang makuha ang bilyong piso ni Lucas habang si Isla ay nag-aagaw-buhay sa ospital. Sa oras na nalaman ni Lucas ang katotohanan, huli na ang lahat. Agad niyang ipinakulong si Chloe, ngunit hindi na nito maibabalik ang apat na buhay na nawala, at lalo na ang nag-iisang babaeng tunay na nagmahal sa kanya.<\/p>\n
Pumasok si Manang Teresa na may dalang isang puting sobre.<\/p>\n
\u201cSe\u00f1or Lucas\u2026 may dumating pong sulat mula sa korte ng Makati.\u201d<\/p>\n
Dali-daling inagaw ni Lucas ang sobre. Nang buksan niya ito, tumambad ang opisyal na desisyon:\u00a0Annulment Granted.<\/i>\u00a0Sa ilalim nito ay ang pirma ng hukom, at sa tabi niyon ay ang pirma ni Isla.<\/p>\n
Malinis. Tuwid. Walang pag-aalinlangan.<\/p>\n
Kasabay ng dokumento ay isang maliit na papel na nahulog. Isang sulat-kamay mula kay Isla.<\/p>\n
\nLucas,<\/i><\/p>\n
Huwag mo na akong hanapin. Ang pirasong papel na ito ang huling ugnayan nating dalawa. Noong iniwan ko ang bahay mo, iniwan ko rin doon ang lahat ng sakit, ang galit, at ang Isla na sinira mo.<\/i><\/p>\n
Huwag kang humingi ng patawad, dahil ang patawad ay para lamang sa mga taong may pagkakataon pang magbago. Para sa atin, tapos na ang lahat. Binibigyan kita ng kalayaan, dahil sa wakas, nahanap ko na ang sa akin.<\/i><\/p>\n<\/blockquote>\n
Nanginig ang mga kamay ni Lucas. Pumatak ang kanyang luha sa papel, binubura ang tinta ng pangalan ni Isla. Sa unang pagkakataon sa kanyang buhay, napagtanto niya ang totoong kahulugan ng pagkatalo. Mayaman siya, makapangyarihan, ngunit siya ang pinakadukhang tao sa mundo.<\/p>\n
Samantala, sa isang maliit at tahimik na bayan sa\u00a0Batanes<\/b>, kung saan ang asul ng dagat ay humahalik sa luntiang mga burol.<\/p>\n
Nakatayo si Isla sa tapat ng isang maliit na bintana ng kanyang sariling panaderya. Amoy sariwang tinapay at kape ang hangin. Ang kanyang mukha ay hindi na maputla; may kulay na ang kanyang mga pisngi at may ningning na ang kanyang mga mata. Ang tahi sa kanyang tiyan ay tuluyan nang naghilom, nag-iwan ng bagon ngunit hindi na ito masakit.<\/p>\n
Isang maliit na batang lalaki mula sa kapitbahay ang tumakbo patungo sa kanya.<\/p>\n
\u201cAte Isla! Ate Isla! Pabili po ng pandesal!\u201d<\/p>\n
Ngumiti si Isla. Isang ngiting totoo, malaya, at walang bahid ng takot.<\/p>\n
\u201cSandali lang, paborito mong mainit-init pa ito,\u201d sagot niya sa malambing na boses.<\/p>\n
Inabot niya ang tinapay sa bata at tumingin sa malawak na karagatan ng Batanes. Ang hangin ay tila bumubulong ng isang bagong simula. Wala na siyang marangyang kotse, wala na ang credit card ng mga Santos, at wala na ang mamahaling sapatos. Ngunit sa bawat hakbang niya sa lupang ito, nararamdaman niya ang kanyang sariling lakas.<\/p>\n
Nakaalis na siya sa hawla ng nakaraan. Si Isla ay hindi na isang asawang sunod-sunuran; siya na muli ang may-ari ng kanyang sariling buhay.<\/p>\n
\n\n\n\n\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"\u201cIpalaglag mo na ang naunang tatlo, pero sa pagkakataong ito, hayaan mo siyang ituloy. Kapag may anak na kami, matututo rin siyang manahimik at makuntento.\u201d Nakatayo si\u00a0Lucas Santos\u00a0sa loob ng… <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":26,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-25","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":27,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25\/revisions\/27"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/26"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}