{"id":189,"date":"2026-09-22T06:42:54","date_gmt":"2026-09-22T06:42:54","guid":{"rendered":"https:\/\/phnews.news\/?p=189"},"modified":"2026-09-22T06:42:54","modified_gmt":"2026-09-22T06:42:54","slug":"buong-tapang-at-walang-awang-itinulak-ng-spoiled-na-anak-ng-bilyonaryo-ang-kanilang-kasambahay-sa-swimming-pool-upang-pagtawanan-sa-gitna-ng-isang-engrandeng-party-ngunit-sa-paglubog-nito-sa-i","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phnews.news\/?p=189","title":{"rendered":"Buong-tapang at walang-awang itinulak ng spoiled na anak ng bilyonaryo ang kanilang kasambahay sa swimming pool upang pagtawanan sa gitna ng isang engrandeng party\u2014ngunit sa paglubog nito sa ilalim ng tubig, isang nakagigimbal na sikreto ang biglang nabunyag na may kapangyarihang yumanig at sumira sa buong pamilya Soriano."},"content":{"rendered":"

Buong-tapang at walang-awang itinulak ng spoiled na anak ng bilyonaryo ang kanilang kasambahay sa swimming pool upang pagtawanan sa gitna ng isang engrandeng party\u2014ngunit sa paglubog nito sa ilalim ng tubig, isang nakagigimbal na sikreto ang biglang nabunyag na may kapangyarihang yumanig at sumira sa buong pamilya Soriano.<\/strong><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

BAHAGI 1

Hindi marunong lumangoy si Maya Reyes.

Sinabi niya iyon nang malinaw habang nanginginig ang mga kamay niya sa paghawak ng tray ng mga inumin.

Pero tumawa lamang si Bianca Soriano.

Dalawampu’t isang taong gulang si Bianca at nag iisang anak ng kilalang negosyanteng si Don Ramon Soriano. Lumaki siyang nakukuha ang halos lahat ng gusto niya.

Birthday ko ngayon sabi ni Bianca. Huwag ka namang masyadong seryoso.

Ma’am Bianca hindi po talaga ako marunong lumangoy sagot ni Maya. Takot po ako sa malalim na tubig.

Ngunit bago pa siya makalayo ay inilapit ni Bianca ang dalawang kamay sa kanya.

Maya maya ay nawalan ng balanse si Maya at bumagsak sa swimming pool.

Tumalsik ang tubig sa paligid.

Napahiyaw ang ilang bisita habang ang iba ay natawa dahil inakala nilang bahagi lamang iyon ng kasiyahan.

May ilan pang naglabas ng cellphone para kunan ang nangyayari.

Naganap ang marangyang birthday celebration sa malaking mansyon ng pamilya Soriano sa Ayala Alabang sa Muntinlupa.

Mula pa umaga ay sunod sunod na ang pagdating ng mga bisita.

Punong puno ng puting rosas ang hardin. May live band sa terrace at mahahabang mesa ng mamahaling pagkain.

Para kay Bianca ay karaniwang araw lamang iyon ng pagpapakitang gilas.

Para naman kay Maya ay trabaho lamang iyon na kailangan niyang matapos.

Dalawampu’t apat na taong gulang si Maya at dalawang buwan pa lamang nagtatrabaho sa mansyon.

Tahimik siya at masipag. Kailangan niya ang kanyang sahod upang makatulong sa pag aaral ng nakababatang kapatid at sa renta ng maliit nilang inuupahang bahay sa Para\u00f1aque.

Kaya kahit madalas siyang pag initan ni Bianca ay hindi siya sumasagot.

Pero nang gabing iyon ay tila siya ang napiling gawing katatawanan.

Akala ng lahat ay mabilis lamang aahon si Maya.

Lumipas ang ilang segundo.

Hindi siya lumitaw.

Unti unting nawala ang tawanan.

Bianca sabi ng kaibigan niyang si Camille. Bakit hindi siya umaahon.

Biglang tumakbo ang isang security guard patungo sa pool.

Sumunod ang isa sa mga bisita.

Tumigil ang musika.

Nagsimulang magpanic ang mga tao.

Nang maiahon si Maya ay wala siyang malay at agad siyang tinulungan ng mga taong marunong magbigay ng paunang lunas habang may tumatawag ng ambulansya.

Hindi ko sinasadya bulong ni Bianca habang namumutla.

Sa sandaling iyon ay dumating si Don Ramon mula sa loob ng mansyon.

Galit sana niyang tatanungin kung bakit nagkakagulo ang lahat.

Ngunit nang makita niya si Maya ay bigla siyang natigilan.

Lumapit siya at napansin ang maliit na pilak na pulseras sa pulsuhan ng dalaga.

May tatlong letrang nakaukit dito.

M R S

Biglang nawala ang kulay sa mukha ni Don Ramon.

Parang bumalik sa kanya ang isang alaala mula mahigit dalawampung taon na niyang pilit kinakalimutan.

Dahan dahan siyang lumuhod sa tabi ni Maya.

At sa harap ng kanyang anak at ng lahat ng bisita ay bumulong siya ng isang pangalan.

Marissa…

I type ang YES at pindutin ang Like para ma post namin ang buong kuwento. Salamat.<\/p>\n

BAHAGI 2<\/p>\n

\u201cMarissa\u2026\u201d<\/p>\n

Halos hindi marinig ang boses ni Don Ramon Soriano.<\/p>\n

Pero narinig iyon ni Bianca.<\/p>\n

At sa kung anong dahilan, mas kinabahan siya sa isang pangalang iyon kaysa sa tunog ng ambulansyang papalapit sa mansyon.<\/p>\n

\u201cDaddy?\u201d<\/p>\n

Hindi sumagot si Don Ramon.<\/p>\n

Nakatitig lamang siya sa pilak na pulseras sa pulsuhan ni Maya.<\/p>\n

 <\/p>\n

M R S.<\/p>\n

Tatlong letra.<\/p>\n

Napakaliit.<\/p>\n

Pero parang sapat para biglang mabuksan ang isang pintuang mahigit dalawampung taon nang pilit niyang isinara.<\/p>\n

\u201cDaddy, sino si Marissa?\u201d<\/p>\n

Wala pa ring sagot.<\/p>\n

Dumating ang mga paramedic at mabilis na inasikaso si Maya. Pinagbigyan sila ng mga bisita ng daan.<\/p>\n

Kanina lamang ay may mga tumatawa.<\/p>\n

Ngayon, wala nang makatingin nang diretso kay Bianca.<\/p>\n

Ang ibang cellphone na kanina ay nakatutok kay Maya ay dahan dahang ibinaba.<\/p>\n

May isang bisitang tahimik na umalis.<\/p>\n

May isa namang nagbura yata ng video.<\/p>\n

Si Camille ay nakatayo lamang sa gilid, nanginginig ang mga daliri.<\/p>\n

\u201cBianca,\u201d bulong niya. \u201cSinabi niyang hindi siya marunong lumangoy.\u201d<\/p>\n

Napalingon si Bianca.<\/p>\n

\u201cHuwag ngayon.\u201d<\/p>\n

\u201cPero sinabi niya.\u201d<\/p>\n

\u201cSabi kong huwag ngayon.\u201d<\/p>\n

Mas malakas ang huling salita.<\/p>\n

Napatingin ang mga tao.<\/p>\n

Noon lamang tila naunawaan ni Bianca na walang kakampi sa kanya.<\/p>\n

Hindi na ito katulad ng ibang pagkakataon na maaari niyang tawagan ang ama at sabihin na ayusin ang problema.<\/p>\n

Dahil ngayon\u2026<\/p>\n

Ang ama niya mismo ang mukhang pinakawasak sa lahat.<\/p>\n

Sumakay si Don Ramon sa ambulansya kasama si Maya.<\/p>\n

\u201cDaddy.\u201d<\/p>\n

Pinigilan siya ni Bianca.<\/p>\n

\u201cLilinawin mo muna sa akin kung sino si Marissa.\u201d<\/p>\n

Tumingin sa kanya ang ama.<\/p>\n

Matagal.<\/p>\n

Pagkatapos ay sinabi nito ang apat na salitang lalong nagpalamig sa gabi.<\/p>\n

\u201cHindi dito, Bianca.\u201d<\/p>\n

At sumara ang pinto ng ambulansya.<\/p>\n

Hindi alam ni Bianca kung bakit, pero pakiramdam niya ay hindi lamang si Maya ang umalis sa mansyon nang gabing iyon.<\/p>\n

Parang may bahagi ng dati niyang buhay na sumakay rin sa ambulansya.<\/p>\n

At hindi na babalik.<\/p>\n

Kinabukasan, alas sais pa lamang ng umaga ay gising na ang buong bahay.<\/p>\n

Hindi dahil sa party.<\/p>\n

Kundi dahil kumalat na ang video.<\/p>\n

May bisitang nag upload ng ilang segundo ng pangyayari bago pa man ito napigilan.<\/p>\n

Hindi malinaw ang mukha ni Maya sa video, pero malinaw ang pagtulak.<\/p>\n

Malinaw din ang pagtawa.<\/p>\n

At malinaw na malinaw ang boses ni Maya bago iyon.<\/p>\n

Hindi po talaga ako marunong lumangoy.<\/p>\n

Nasa sala si Bianca nang ihagis niya ang cellphone sa sofa.<\/p>\n

\u201cBurahin ninyo!\u201d<\/p>\n

Walang sumagot.<\/p>\n

\u201cNasaan si Daddy?\u201d<\/p>\n

Tahimik ang mga kasambahay.<\/p>\n

\u201cTinatanong ko kung nasaan ang Daddy ko!\u201d<\/p>\n

Si Aling Cora, ang pinakamatagal nang kasambahay ng pamilya, ang lumapit.<\/p>\n

\u201cNasa ospital pa po.\u201d<\/p>\n

\u201cMagdamag?\u201d<\/p>\n

\u201cOpo.\u201d<\/p>\n

Napatigil si Bianca.<\/p>\n

Magdamag.<\/p>\n

Hindi na niya maalala kung kailan huling nagbantay nang magdamag ang ama niya para sa kahit sino.<\/p>\n

Kahit noong naoperahan siya sa appendix noong labing anim siya, umuwi rin si Don Ramon pagkatapos ng ilang oras dahil may board meeting kinabukasan.<\/p>\n

Pero para kay Maya\u2026<\/p>\n

Magdamag.<\/p>\n

\u201cKumusta siya?\u201d<\/p>\n

Nagulat si Aling Cora sa tanong.<\/p>\n

Marahil pati si Bianca ay nagulat din sa sarili niya.<\/p>\n

\u201cStable na raw po.\u201d<\/p>\n

Saglit na nakahinga nang maayos si Bianca.<\/p>\n

Pagkatapos ay bumalik ang takot.<\/p>\n

\u201cAt iyong pulseras?\u201d<\/p>\n

Hindi sumagot si Aling Cora.<\/p>\n

\u201cAno ang alam mo?\u201d<\/p>\n

\u201cMa\u2019am Bianca\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cAno ang alam mo tungkol kay Marissa?\u201d<\/p>\n

Namutla ang matandang babae.<\/p>\n

Iyon lang ang kailangan ni Bianca upang malaman na hindi siya nagkakamali.<\/p>\n

May alam ito.<\/p>\n

\u201cSabihin mo sa akin.\u201d<\/p>\n

Umiling si Aling Cora.<\/p>\n

\u201cHindi sa akin dapat manggaling.\u201d<\/p>\n

\u201cDalawampung taon ka nang nagtatrabaho dito. Huwag mong sabihin sa akin na wala kang alam.\u201d<\/p>\n

Huminga nang malalim ang matanda.<\/p>\n

\u201cMay mga lihim po na habang mas matagal itinatago, mas nagiging mabigat.\u201d<\/p>\n

\u201cAno nga iyon?\u201d<\/p>\n

Tumingin si Aling Cora sa malaking portrait ng pamilya Soriano na nakasabit sa dingding.<\/p>\n

Naroon si Don Ramon.<\/p>\n

Ang yumaong asawa niyang si Elena.<\/p>\n

At si Bianca na pitong taong gulang pa lamang noong kinunan ang larawan.<\/p>\n

Perpektong pamilya.<\/p>\n

Iyon ang nakikita ng lahat.<\/p>\n

Pero hindi iyon ang buong larawan.<\/p>\n

\u201cTanungin ninyo po ang daddy ninyo tungkol sa bahay sa Batangas.\u201d<\/p>\n

\u201cAno?\u201d<\/p>\n

\u201cBahay sa Batangas.\u201d<\/p>\n

\u201cBakit?\u201d<\/p>\n

Bumuka ang bibig ni Aling Cora.<\/p>\n

Pero hindi niya itinuloy.<\/p>\n

May narinig silang sasakyan sa labas.<\/p>\n

Dumating si Don Ramon.<\/p>\n

Hindi na nakapagtanong si Bianca.<\/p>\n

Pumasok ang ama na gusot ang damit at halatang walang tulog.<\/p>\n

\u201cDaddy.\u201d<\/p>\n

\u201cMagbihis ka.\u201d<\/p>\n

\u201cSaan tayo pupunta?\u201d<\/p>\n

\u201cSa ospital.\u201d<\/p>\n

\u201cAyoko.\u201d<\/p>\n

Napatingin si Don Ramon sa kanya.<\/p>\n

Hindi iyon ang tinging nakasanayan ni Bianca.<\/p>\n

Walang lambing.<\/p>\n

Walang pagtatanggol.<\/p>\n

\u201cBianca, muntik nang mawala ang isang tao dahil sa ginawa mo.\u201d<\/p>\n

\u201cNagbibiro lang ako.\u201d<\/p>\n

\u201cSinabi niyang hindi siya marunong lumangoy.\u201d<\/p>\n

\u201cPero hindi ko naman alam na totoong\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cAnong klaseng sagot iyan?\u201d<\/p>\n

Napatahimik siya.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon sa buhay niya, tinaasan siya ng boses ng ama.<\/p>\n

Hindi empleyado.<\/p>\n

Hindi driver.<\/p>\n

Hindi security guard.<\/p>\n

Siya.<\/p>\n

\u201cDaddy\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cPupunta ka sa ospital. Hihingi ka ng tawad.\u201d<\/p>\n

\u201cAt pagkatapos sasabihin mo kung sino si Marissa?\u201d<\/p>\n

Napatigil si Don Ramon.<\/p>\n

Mabagal siyang napaupo.<\/p>\n

Parang biglang tumanda nang sampung taon ang mukha niya.<\/p>\n

\u201cOo.\u201d<\/p>\n

Iyon lamang.<\/p>\n

Oo.<\/p>\n

Sa ospital sa Muntinlupa, gising na si Maya nang dumating sila.<\/p>\n

Maputla pa rin siya. Mahina ang boses. May nakaupo sa tabi niyang binatilyong si Nico, ang kapatid niyang labing pitong taong gulang.<\/p>\n

Nang makita ni Nico si Bianca, agad siyang tumayo.<\/p>\n

\u201cKayo iyong nagtulak sa ate ko.\u201d<\/p>\n

\u201cNico,\u201d mahinang saway ni Maya.<\/p>\n

\u201cHuwag mo akong pigilan, Ate. Sinabi mong ayaw mo sa tubig. Ilang beses mong sinabi.\u201d<\/p>\n

Walang maisagot si Bianca.<\/p>\n

Karaniwan, kapag may kumausap sa kanya nang ganoon, nagagalit siya.<\/p>\n

Ngayon hindi.<\/p>\n

Tumingin siya kay Maya.<\/p>\n

<\/p>\n