{"id":18,"date":"2026-06-11T10:28:56","date_gmt":"2026-06-11T10:28:56","guid":{"rendered":"https:\/\/phnews.news\/?p=18"},"modified":"2026-06-11T10:28:56","modified_gmt":"2026-06-11T10:28:56","slug":"noong-araw-na-isinugod-ako-sa-ospital-isang-mensahe-lang-ang-ipinadala-ng-asawa-ko-busy-ako","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/phnews.news\/?p=18","title":{"rendered":"Noong araw na isinugod ako sa ospital, isang mensahe lang ang ipinadala ng asawa ko:\u00a0\u201cBusy ako.\u201d"},"content":{"rendered":"
\n

Noong araw na isinugod ako sa ospital, isang mensahe lang ang ipinadala ng asawa ko:\u00a0\u201cBusy ako.\u201d<\/p>\n

Sampung minuto matapos noon, nakita ko siyang naka-post sa social media kasama ang ibang babae, habang tinitingnan ito ng may lambing na hindi niya kailanman ibinigay sa akin.<\/p>\n

Hanggang sa tawagan siya ng ospital para sabihing pumirma ako ng waiver para tanggihan ang emergency treatment\u2026 saka lang siya tuluyang nataranta\u2026<\/p>\n

<\/div>\n

Na-diagnose ako ng end-stage kidney failure sa ikaapat na taon ng aming kasal.<\/p>\n

Mahigpit na hawak ng doktor ang medical records ko habang mabigat ang boses nitong nagsalita.
\n\"\"<\/p>\n

\u201cKung magpapatuloy ka sa dialysis, baka ilang buwan na lang ang itagal mo. Pero kung makakahanap tayo ng kidney donor, mas mataas ang posibilidad na mabuhay ka pa.\u201d<\/p>\n

<\/div>\n

Tahimik akong nakaupo sa malamig na plastic chair sa hallway ng ospital.<\/p>\n

Matagal akong natulala bago ko tuluyang kinuha ang cellphone ko at nag-message sa asawa kong si Marco Villanueva.<\/p>\n

\u201cSabi ng doktor kailangan ko raw ng kidney transplant\u2026 Maaari ka bang pumunta rito kahit minsan lang?\u201d<\/p>\n

<\/div>\n

Na-send ang mensahe.<\/p>\n

Tatlong oras bago siya nag-reply.<\/p>\n

Isang litrato.<\/p>\n

<\/div>\n

Pink na cake sa harap ng childhood best friend niyang si Bianca.<\/p>\n

May nakasulat na:<\/p>\n

\u201cHappy Birthday, Princess.\u201d<\/p>\n

Sa ibaba noon, iisang linya lang ang mensahe niya.<\/p>\n

\u201cBusy ako.\u201d<\/p>\n

Matagal kong tinitigan ang screen habang unti-unting namumuo ang luha sa mga mata ko.<\/p>\n

Busy?<\/p>\n

Sobrang busy na wala man lang oras tanungin kung buhay pa ba ako o hindi?<\/p>\n

Pero sanay na ako.<\/p>\n

Tatlong taon na siyang ganoon.<\/p>\n

Noong unang beses akong na-confine dahil sa internal bleeding, kasama niya si Bianca nanonood ng fireworks sa tabing dagat.<\/p>\n

Noong namatay ang mama ko, mahigit tatlumpung tawag ang ginawa ko sa kanya.<\/p>\n

Ni isa, hindi niya sinagot.<\/p>\n

Kinabukasan, nagpadala lang siya ng limang libong piso at isang mensahe.<\/p>\n

\u201cBumili ka ng makakain.\u201d<\/p>\n

Parang limos.<\/p>\n

Katulad ngayon.<\/p>\n

Mahina akong napangiti bago ibinaba ang cellphone.<\/p>\n

Sa labas ng bintana ng ospital, bumuhos ang malakas na ulan.<\/p>\n

Laging malakas ang ulan sa siyudad na ito.<\/p>\n

Sapat para matabunan ang tunog ng pag-iyak ng isang tao.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Nagkakilala kami ni Marco noong college.<\/p>\n

Siya ang pinakasikat na mayamang lalaki sa campus.<\/p>\n

Samantalang ako naman ay working student lang sa isang maliit na caf\u00e9.<\/p>\n

Sabi ng lahat hindi kami bagay.<\/p>\n

Tinaya pa ng mga kaibigan niya na pera lang daw ang habol ko.<\/p>\n

Pero hindi naniwala si Marco noon.<\/p>\n

Yakap niya ako sa gitna ng campus at nakangiting sinabi:<\/p>\n

\u201cKapag hindi ikaw ang pinakasalan ko, mamamatay akong mag-isa.\u201d<\/p>\n

Pinaniwalaan ko iyon.<\/p>\n

Hanggang sa unang taon ng kasal namin.<\/p>\n

Nalugi ang kumpanya ng pamilya nila.<\/p>\n

Kasabay noon, inatake sa stroke ang papa ko at kinailangang operahan agad.<\/p>\n

Wala akong ibang choice kundi humingi ng tulong kay Marco.<\/p>\n

Matagal niya akong tinitigan nang gabing iyon.<\/p>\n

Napakalamig ng mga mata niya.<\/p>\n

\u201cLumabas din pala ang tunay mong kulay.\u201d<\/p>\n

Nagpanic ako agad.<\/p>\n

\u201cHindi gano\u2019n, Marco\u2026 babayaran ko rin\u2026 emergency talaga si Papa\u2026\u201d<\/p>\n

Pero pinutol niya ako.<\/p>\n

\u201cAlam mo bang sinasabi nila na pinatulan mo lang ako dahil sa pera?\u201d<\/p>\n

\u201cPinagtanggol pa kita noon sa lahat.\u201d<\/p>\n

Unti-unting tumigas ang boses niya.<\/p>\n

\u201cMukhang tama pala sila.\u201d<\/p>\n

Simula noon, nagbago ang lahat.<\/p>\n

Madalang na siyang umuwi.<\/p>\n

At mas madalas nang makita si Bianca sa paligid niya.<\/p>\n

Palagi siyang may inosenteng ngiti habang nagsasabi:<\/p>\n

\u201cHuwag mo nang sisihin si Marco, ate. Stress lang talaga siya.\u201d<\/p>\n

Kasabay noon, sadya niyang ipinapakita ang pulang marka ng halik sa leeg niya.<\/p>\n

Wala akong nagawa kundi manahimik.<\/p>\n

Dahil mahal ko si Marco.<\/p>\n

Sobrang mahal na kahit dignidad ko\u2026 kaya kong isuko.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

<\/div>\n

Pagkatapos kong makauwi mula ospital noong gabing iyon, madilim ang buong condo.<\/p>\n

Tatlong araw nang hindi umuuwi si Marco.<\/p>\n

Halos wala akong lakas habang umiinom ng gamot.<\/p>\n

Pagbukas ko ng cellphone, may bagong livestream si Bianca.<\/p>\n

Tawa siya nang tawa.<\/p>\n

\u201cMay nagpuyat para magluto ng lugaw kasi nilagnat daw ako.\u201d<\/p>\n

Pag-ikot ng camera\u2014<\/p>\n

Nakita ko si Marco sa kusina.<\/p>\n

Tahimik siyang naghahalo ng lugaw habang puno ng lambing ang tingin niya.<\/p>\n

Mga matang kailanman hindi niya ibinigay sa akin.<\/p>\n

Punong-puno ng comments ang livestream.<\/p>\n

\u201cGreen flag talaga si Marco!\u201d<\/p>\n

\u201cBagay na bagay kayo!\u201d<\/p>\n

\u201cKailan kasal?\u201d<\/p>\n

Matagal akong nakatitig.<\/p>\n

Hanggang sa maalala ko ang sarili ko.<\/p>\n

Tatlong buwan ang nakalipas, nahimatay ako sa banyo dahil sa mataas na lagnat.<\/p>\n

Mahigit dalawampung tawag ang ginawa ko kay Marco.<\/p>\n

Hindi niya sinagot kahit isa.<\/p>\n

Kalaunan ko lang nalaman na kasama pala niya si Bianca sa concert noon.<\/p>\n

Doon ko naintindihan.<\/p>\n

Hindi siya malamig na tao.<\/p>\n

Nagkataon lang na hindi ako ang babaeng mahal niya.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Lumala ang sakit ko nang gabing iyon.<\/p>\n

Halos hindi ako makahinga habang namimilipit sa kama.<\/p>\n

Sa kalagitnaan ng hilo ko, may narinig akong bumukas na pinto.<\/p>\n

May pumasok.<\/p>\n

Akala ko guni-guni lang dahil sa gamot.<\/p>\n

Hanggang sa marinig ko ang boses ni Marco.<\/p>\n

\u201cAnong nangyayari sa\u2019yo?\u201d<\/p>\n

Pagmulat ko ng mata, nakita ko siya.<\/p>\n

Basang-basa pa ng ulan ang polo niya.<\/p>\n

Maputla ang mukha.<\/p>\n

Matagal ko siyang tinitigan bago ako mahinang natawa.<\/p>\n

\u201cNaalala mo pa palang umuwi?\u201d<\/p>\n

Kumunot ang noo niya.<\/p>\n

\u201cAno bang pinagsasasabi mo?\u201d<\/p>\n

Hindi ako sumagot.<\/p>\n

Tumalikod lang ako.<\/p>\n

Hinawakan niya ang noo ko at agad nanigas.<\/p>\n

\u201cNilalagnat ka nang ganito tapos hindi ka nagpapa-ospital?!\u201d<\/p>\n

Pumikit ako.<\/p>\n

\u201cOkay lang naman kahit mamatay ako.\u201d<\/p>\n

Parang biglang nagyelo ang buong kwarto.<\/p>\n

Mahigpit niyang hinawakan ang pulsuhan ko.<\/p>\n

\u201cUlitin mo nga.\u201d<\/p>\n

Dahan-dahan ko siyang tiningnan.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon matapos ang tatlong taon\u2026<\/p>\n

wala na akong emosyon.<\/p>\n

\u201cSabi ko\u2026 mamamatay na ako.\u201d<\/p>\n

Napatawa siya nang malamig.<\/p>\n

\u201cTama na ang drama mo.\u201d<\/p>\n

Wala akong paliwanag na ginawa.<\/p>\n

Kinuha ko lang ang mga laboratory results ko at inihagis sa kama.<\/p>\n

Nagkalat ang mga papel sa sahig.<\/p>\n

End-stage kidney failure.<\/p>\n

Multiple organ complications.<\/p>\n

Critical condition.<\/p>\n

Biglang nagbago ang mukha ni Marco.<\/p>\n

Natigilan siya.<\/p>\n

Bahagyang nanginginig ang labi niya pero walang lumalabas na salita.<\/p>\n

Sakto namang tumunog ang cellphone niya.<\/p>\n

\u201cBianca calling.\u201d<\/p>\n

Pareho namin iyong nakita.<\/p>\n

Mahabang katahimikan.<\/p>\n

<\/div>\n

Paulit-ulit ang ringtone.<\/p>\n

Sa huli, pinatay niya ang tawag.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon\u2026 nanginginig ang boses niya.<\/p>\n

\u201cLaine\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cKailan ka pa may sakit?\u201d<\/p>\n

Napatingin ako sa kanya.<\/p>\n

At bigla akong natawa sa sobrang sakit.<\/p>\n

Asawa ko siya.<\/p>\n

Pero ngayon lang niya nalaman na mamamatay na ako.<\/p>\n

Hindi pa ako nakakasagot nang biglang may malakas na kumatok sa pinto.<\/p>\n

Kasunod noon ang umiiyak na boses ni Bianca.<\/p>\n

\u201cMarco! Buksan mo ang pinto!\u201d<\/p>\n

\u201cBakit tumawag ang ospital sa akin?! Bakit sinabing pumirma siya para tanggihan ang emergency treatment at mag-donate ng corneas?!\u201d<\/p>\n

Biglang nanginig ang kamay ni Marco.<\/p>\n

Samantalang ako\u2026<\/p>\n

dahan-dahan ko nang ipinikit ang mga mata ko.<\/p>\n

Dahil sa mismong sandaling iyon\u2014<\/p>\n

biglang tumunog nang malakas ang heart monitor sa tabi ko.<\/p>\n

Paulit-ulit.<\/p>\n

Sunod-sunod.<\/p>\n

Habang ang pulang ilaw nito ay mabilis na kumikislap.
\n\u2026<\/p>\n

\u201cDoctor! Nawawalan na siya ng pulse!\u201d<\/p>\n

Nagulantang si Marco.<\/p>\n

Mabilis niya akong niyakap habang nanginginig ang mga kamay niya.<\/p>\n

\u201cLaine! Tingnan mo ako! Huwag mong ipikit ang mata mo!\u201d<\/p>\n

Ngunit unti-unti nang lumalabo ang pandinig ko.<\/p>\n

Ang huling narinig ko bago ako mawalan ng malay ay ang basag na boses niya.<\/p>\n

\u201cPlease\u2026 huwag mo akong iwan\u2026\u201d<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Pagmulat ko ng mata, puting kisame agad ang bumungad sa akin.<\/p>\n

May amoy ng antiseptic.<\/p>\n

May mahinang tunog ng ECG monitor.<\/p>\n

At may isang taong mahigpit na nakahawak sa kamay ko.<\/p>\n

Paglingon ko\u2014<\/p>\n

si Marco.<\/p>\n

Magulo ang buhok niya.<\/p>\n

Namumula ang mga mata.<\/p>\n

Halatang ilang araw nang walang tulog.<\/p>\n

Nang mapansin niyang gising na ako, bigla siyang tumayo.<\/p>\n

\u201cLaine\u2026\u201d<\/p>\n

Halos pabulong ang boses niya.<\/p>\n

Punong-puno ng takot.<\/p>\n

Tahimik ko lang siyang tinitigan.<\/p>\n

Sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon\u2026<\/p>\n

ako naman ang walang emosyon.<\/p>\n

Biglang namuo ang luha sa mga mata niya.<\/p>\n

\u201cBakit hindi mo sinabi sa akin?\u201d<\/p>\n

Mahina akong napatawa.<\/p>\n

\u201cMay oras ka bang makinig?\u201d<\/p>\n

Parang sinaksak ang dibdib niya sa tanong kong iyon.<\/p>\n

Napayuko siya.<\/p>\n

Mahigpit na nakahawak sa kamay ko.<\/p>\n

\u201cSorry\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cSorry talaga\u2026\u201d<\/p>\n

Ngunit huli na.<\/p>\n

Masyado nang huli.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Doon ko nalaman ang totoo.<\/p>\n

Noong gabing nawalan ako ng malay, halos mabaliw si Marco.<\/p>\n

Siya mismo ang nagdala sa akin pabalik sa ospital habang paulit-ulit na sinisigaw sa doktor na iligtas ako.<\/p>\n

Ngunit ang mas hindi ko inaasahan\u2014<\/p>\n

si Bianca pala ang unang tumawag sa ospital ilang buwan na ang nakalipas.<\/p>\n

At siya rin ang taong paulit-ulit na humarang sa lahat ng tawag at mensahe ko kay Marco.<\/p>\n

May access siya sa secondary phone ni Marco dahil dati niya itong ginagamit sa kumpanya.<\/p>\n

Tuwing magme-message ako tungkol sa kondisyon ko\u2014<\/p>\n

si Bianca ang unang nakakakita.<\/p>\n

<\/div>\n

At karamihan doon\u2026<\/p>\n

binubura niya.<\/p>\n

Kaya sa loob ng halos isang taon, hindi alam ni Marco kung gaano kalala ang sakit ko.<\/p>\n

Pero hindi ibig sabihin noon inosente siya.<\/p>\n

Dahil kahit walang alam sa sakit ko\u2014<\/p>\n

pinabayaan niya pa rin akong mag-isa.<\/p>\n

Pinaniwalaan niya ang lahat ng maling bagay tungkol sa akin.<\/p>\n

At pinili niyang saktan ako araw-araw.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Kinabukasan, dumating si Bianca sa ospital.<\/p>\n

Pagpasok pa lang niya sa kwarto, namumula na ang mga mata niya.<\/p>\n

\u201cLaine\u2026 makinig ka muna\u2014\u201d<\/p>\n

Hindi pa siya natatapos magsalita nang biglang tumayo si Marco.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon sa buong buhay nila\u2014<\/p>\n

sinampal niya si Bianca.<\/p>\n

Nanigas ang buong kwarto.<\/p>\n

Pati ako hindi makapaniwala.<\/p>\n

Namumutla si Bianca habang hawak ang pisngi niya.<\/p>\n

\u201cM-Marco\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cTumahimik ka.\u201d<\/p>\n

Mababa ngunit nakakatakot ang boses niya.<\/p>\n

\u201cAlam mo bang muntik nang mamatay ang asawa ko?\u201d<\/p>\n

Sunod-sunod ang pagbagsak ng luha ni Bianca.<\/p>\n

\u201cMahal kita\u2026 natakot lang akong mawala ka\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cSinira mo ang buhay ko.\u201d<\/p>\n

Namumula ang mga mata ni Marco habang nanginginig sa galit.<\/p>\n

\u201cAt muntik mo ring patayin ang pinakamahalagang tao sa akin.\u201d<\/p>\n

Pinagtulakan niya palabas ng kwarto si Bianca.<\/p>\n

At noon ko unang nakita\u2014<\/p>\n

umiiyak si Marco.<\/p>\n

Tahimik.<\/p>\n

Wasak.<\/p>\n

Parang isang taong ngayon lang natauhan sa lahat ng kasalanang ginawa niya.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Ilang araw matapos noon, halos hindi na siya umalis sa tabi ko.<\/p>\n

Siya ang nagpapakain sa akin.<\/p>\n

Siya ang nagpapalit ng kumot.<\/p>\n

Tuwing madaling-araw, nagigising ako at nakikita siyang nakaupo lang sa gilid ng kama habang hawak ang kamay ko.<\/p>\n

Parang natatakot siyang mawala ako kapag pumikit siya.<\/p>\n

Isang gabi, mahina niya akong tinawag.<\/p>\n

\u201cLaine\u2026\u201d<\/p>\n

Hindi ako sumagot.<\/p>\n

Matagal muna siyang natahimik bago nagsalita.<\/p>\n

\u201cNaalala mo ba noong college tayo?\u201d<\/p>\n

Tahimik lang ako.<\/p>\n

Ngumiti siya nang mapait.<\/p>\n

\u201cSabi ko noon mamamatay akong mag-isa kapag hindi ikaw ang pinakasalan ko.\u201d<\/p>\n

Unti-unti siyang napaluha.<\/p>\n

\u201cTotoo pala.\u201d<\/p>\n

\u201cDahil kahit buhay pa ako\u2026 pakiramdam ko mamamatay ako kapag nawala ka.\u201d<\/p>\n

Mahigpit kong pinikit ang mga mata ko.<\/p>\n

Dahil kahit gaano ko piliting hindi masaktan\u2014<\/p>\n

mahal ko pa rin siya.<\/p>\n

At iyon ang pinakamasakit sa lahat.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Makalipas ang dalawang linggo, may dumating na balita.<\/p>\n

May matching kidney donor.<\/p>\n

Ngunit sobrang mahal ng operasyon.<\/p>\n

Hindi ako nagsalita.<\/p>\n

Ayoko nang umasa.<\/p>\n

Pero kinagabihan, biglang dumating ang abogado ni Marco.<\/p>\n

Ibinenenta niya ang beach house niya.<\/p>\n

Pati ang sports car na matagal niyang pinagmamalaki.<\/p>\n

Pati ilang shares niya sa kumpanya.<\/p>\n

Lahat.<\/p>\n

Para sa operasyon ko.<\/p>\n

<\/div>\n

Nang gabing iyon, nadatnan ko siyang mag-isang nakaupo sa hallway ng ospital.<\/p>\n

Tahimik.<\/p>\n

Pagod na pagod.<\/p>\n

Parang ilang taong biglang tumanda.<\/p>\n

\u201cMarco.\u201d<\/p>\n

Napalingon siya agad.<\/p>\n

Noong makita niya akong nakatayo, mabilis siyang tumayo para alalayan ako.<\/p>\n

Pero umatras ako.<\/p>\n

Napatigil siya.<\/p>\n

Mahina akong nagsalita.<\/p>\n

\u201cBakit mo ginagawa \u2018to?\u201d<\/p>\n

Namula ang mga mata niya.<\/p>\n

Dahan-dahan siyang lumuhod sa harap ko.<\/p>\n

Unang beses kong nakita ang dating mayabang na lalaking iyon na ganap na ibinaba ang sarili niya.<\/p>\n

\u201cDahil mahal kita.\u201d<\/p>\n

\u201cDahil ikaw lang ang minahal ko simula noon hanggang ngayon.\u201d<\/p>\n

\u201cDahil kung may kapalit man para mabuhay ka\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cHanda kong ibigay lahat.\u201d<\/p>\n

Tumulo ang luha ko nang hindi ko namamalayan.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon\u2014<\/p>\n

nakita ko ulit ang lalaking minahal ko noon.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Matagumpay ang operasyon.<\/p>\n

Mahabang proseso ang recovery.<\/p>\n

Mahirap.<\/p>\n

Masakit.<\/p>\n

Pero sa buong panahong iyon, hindi ako iniwan ni Marco.<\/p>\n

Tuwing madaling-araw kapag sumusuka ako dahil sa side effects ng gamot, siya ang humahawak ng buhok ko.<\/p>\n

Kapag umiiyak ako sa sakit, niyayakap niya ako habang paulit-ulit na humihingi ng tawad.<\/p>\n

Unti-unti\u2026<\/p>\n

nagsimulang gumaling hindi lang ang katawan ko.<\/p>\n

Pati ang pusong matagal na nasira.<\/p>\n

\u2026<\/p>\n

Isang taon matapos ang operasyon.<\/p>\n

Muli kaming bumalik sa dagat kung saan minsan niya akong dinala noong college pa kami.<\/p>\n

Mahina ang hangin.<\/p>\n

Kulay kahel ang langit habang palubog ang araw.<\/p>\n

Tahimik lang kaming naglalakad sa buhanginan nang bigla siyang huminto.<\/p>\n

Pagharap ko\u2014<\/p>\n

nakaluhod na siya.<\/p>\n

Parehong singsing namin ang hawak niya.<\/p>\n

Namumula ang mga mata.<\/p>\n

\u201cLaine\u2026\u201d<\/p>\n

\u201cPwede mo pa bang subukang mahalin ulit ang lalaking minsang sumira sa\u2019yo?\u201d<\/p>\n

Tahimik akong napaluha.<\/p>\n

Dahil alam naming pareho\u2014<\/p>\n

hindi na mabubura ang sakit ng nakaraan.<\/p>\n

Pero minsan\u2026<\/p>\n

ang tunay na pagmamahal ay hindi tungkol sa pagiging perpekto.<\/p>\n

Kundi sa pagpiling manatili.<\/p>\n

Pagkatapos ng lahat ng pagkakamali.<\/p>\n

Pagkatapos ng lahat ng sakit.<\/p>\n

Dahan-dahan kong iniabot ang kamay ko.<\/p>\n

At habang nanginginig, muling isinuot ni Marco ang singsing sa daliri ko.<\/p>\n

Kasabay ng pagpatak ng luha niya sa kamay ko.<\/p>\n

At sa unang pagkakataon matapos ang napakahabang panahon\u2014<\/p>\n

pareho na kaming muling natutong mabuhay.<\/p>\n<\/div>\n

<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n
<\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Noong araw na isinugod ako sa ospital, isang mensahe lang ang ipinadala ng asawa ko:\u00a0\u201cBusy ako.\u201d Sampung minuto matapos noon, nakita ko siyang naka-post sa social media kasama ang ibang… <\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":19,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-18","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":20,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18\/revisions\/20"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/19"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=18"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/phnews.news\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=18"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}